CrossOver – udajemy Windowsa pod Ubuntu

Przesiadka z Windowsa na Linuxa to poważna decyzja, chociażby dlatego, że Linux nie wspiera programów działających pod wytworem Microsoftu. W artykule Przesiądź się na Ubuntu kolega Szmitas pisał o zamiennikach aplikacji. Niekiedy to nie wystarczy. W moim przypadku, zamiennik dla MS Office – OpenOffice niestety nie zdał egzaminu.

Jest jednak pewne wyjście, które oferuje nam Linux. Chodzi mi o „emulację” Windowsa pod Linuxem. Piszę w cudzysłowie, bo programów tych nie można nazwać emulatorami. Są to implementacje WinAPI dla Linuxa. Chodzi mi o programy typu Wine, Cedega i CrossOver. W tym artykule opiszę ten ostatni z uwagi na fakt, że Wine kiepsko działa, a Cedega nie testowałem.

CrossOver Games/Linux/Mac, dawniej CrossOver Office, umożliwia odpalenie gier i programów z listy kompatybilnych aplikacji. W tym przypadku będziemy uruchamiać pakiet MS Office 2007. Sam program jest niestety płatny. Kosztuje od 40$ do 70$ w zależności od wersji, jaką chcemy. Można również pobrać wersję 30 dniową ze strony codeweavers.com Procedury ściągania nie będę opisywał :)

Instalka dla Ubuntu to plik *.deb. Można ją zainstalować spod konsoli lub poprzez dwuklik i Centrum Oprogramowania Ubuntu. Program po zainstalowaniu waży ok 120MB.

Po zainstalowaniu program dostępny jest w menu Programy > CrossOver. Oprogramowanie Windows można zainstalować na dwa sposoby:

DeSmuME – emulator konsoli Nintendo DS

DeSmuMe to emulator konsoli Nintendo DS (Dual Screen). Miałem okazję pograć na tej konsoli i nie powaliła mnie na kolana – ale nie o tym tutaj.

DeSmuMe może zostać zainstalowany z repozytorium:

sudo apt-get install desmume

Możesz również użyć Synaptica lub Centrum Oprogramowania Ubuntu.

Grę znajdziesz w Programy > Gry. Jak widzisz znajdują się tam dwie wersje emulatora – DeSmuMe (Gtk) oraz DeSmuMe (Gtk-Glade). Poniżej zamieszczam zrzuty ekranu obu wersji.

DeSmuME - emulator konsoli Nintendo DS

Po lewej stronie DeSmuMe (Gtk), po prawiej DeSmuMe (Gtk-Glade). Warto zaznaczyć, że pierwszy z nich daje możliwość ustawienia dowolnego rozmiaru okna (gdzie w drugim można jedynie ustalić powiększenie 1x, 2x, 3x). Zaletą DeSmuMe (Gtk-Glade) jest to, że obsługuje podłączone pady (czego nie udało mi się zrobić w DeSmuMe (Gtk))

Obie wersje emulatorów (bo w gruncie rzeczy to jeden i ten sam emulator) posiadają:

  • możliwość przypisania klawiszy do poszczególnych przycisków w konsoli,
  • możliwość obrotu ekranów o przypisany z góry kąt (dzięki czemu zamiast jednego ekranu pod drugim, jak ma to miejsce w prawdziwej konsoli, można ustawić jeden obok drugiego (widoczne na obrazku poniżej),
  • włączenia/wyłączenia dźwięku (który i tak u mnie nie działał)
  • skróty klawiszowe do szybkiego zapisu i wczytania stanu gry,
  • frameskip – pozbywanie się klatek.

Jak wiadomo, konsola posiada dwa ekraniki, przy czym dolny można obsługiwać za pomocą dotykowego patyczka. W emulatorze dotykowy patyczek został zastąpiony myszką.

DeSmuME - emulator konsoli Nintendo DS

Emulator w akcji - tym razem z poziomym ułożeniem ekraników

Emulacja na Linuksie #4: Playstation, PS2, PSP.

Bieżąca część kończy mój cykl o emulacji, jednak pomimo tego zawiera ona informacje o emulacji niewątpliwie najbardziej znanej konsoli PlayStation od renomowanego producenta Sony.
Jeśli jednak spodobała Wam się ta seria i chcecie jej kontynuacji proszę o powiadomienie mnie lub redakcji Ubuntu-Pomoc.org drogą mailową.

Wpis dzieli się na 3 części, pierwsza jest poświęcona emulacji najstarszemu modelowi konsoli czyli PSX inaczej zwane PSOne i Playstation. Druga zaś chronologicznie zawiera dokładne opisy aplikacji emulujących Playstation 2, ostatnia zaś opisuje emulację PSP.

Playstation (PSX, PSOne) to 32 bitowa konsola do gier, jej premiera odbyła się w 1994 roku, początkowo bardzo droga wyparła SNES, NES, Amigę i wiele innych konsol z lat 80. i początku 90-tych. PlayStation miała zostać stworzona we współpracy z Nintendo – Sony miało dostarczyć czytnik CD-ROM oraz ogólnie pomóc przy architekturze systemu. Jednak z powodu różnicy zdań, w 1993 roku Sony samo zaczęło prace nad swoją konsolą, dodając literę X do jej nazwy – przy premierze systemu litera została usunięta, jednak skrót pozostał – PSX. Na Linux istnieją 4 najbardziej popularne emulatory, wśród nich są produkcje wieloplatformowe (czyli dostępne też na inne OS) takie jak między innymi pSX, PCSX, ePSX.

PCSX jest jednym z emulatorów open-surce – jego kod źródłowy jest ogólnie dostępny i każda osoba, która ma ochotę napisać własny emu systemu PSX może wesprzeć na nim swe starania. Pomimo faktu, że emulator nie grzeszy kompatybilnością na najwyższym poziomie, ani też wyszukanym i pełnym bajerów wyglądem PCSX stał się jednym z najbardziej rozpowszechnionym emu PSX`a. Dlaczego? Cóż, oprócz tradycyjnej już wersji dla systemu Windows i dodawanego na ogół portu dla Linux`a emulator PCSX wydany został również dla platform tj. DreamCast i X-Box co jest na ogół niespotykane u innych emu systemu PSX. Jeśli zsumujemy wszystkich użytkowników tego emulatora, zarówno tych pracujących na PieCu jak i tych grających na wymienionych wcześniej konsolach bez problemów zaryzykować można stwierdzeniem, że jest to jeden z najbardziej znanych i rozpowszechnionych emulatorów konsoli Sony PlayStation.

Instalacja jest prosta, program instaluje się z paczki deb/rpm. PCSX jest dodany do repozytoriów Ubuntu i RPMBone.net stąd nie powinniście mieć problemów ze znaleziem go w internecie. Na stronie oficjalnej jest dostępna paczka .tar.gz z plikami źródłowymi dzięki której możemy sami skompilować sobie ten emulator.

Uruchamianie PCSX również nie stanowi problemu, instalator tworzy skrót w menu Programy > Gry > PCSX.

Emulacja na Linuksie #3.1: Commodore Amiga

Oryginalny artykuł: http://d3d3.freeiz.com/

Część trzecia jest poświęcona komputerom Amiga które pomimo tego iż mają etykietkę „pc” zapisały się w kartach historii jako konsola do gier. Sama firma miała nieciekawą, zawiłą historię pełną bankructw co nie odbiło się tak mocno na sprzęcie jaki produkowali. Emulatorów tego 7Mhz-owego sprzętu jest na linuks jest niewiele (na innych OS jest podobnie), być może jest to spowodowane okresem produkcji tego modelu, zanim mogłyby powstać sensowne emulatory sprzęt był już prawie zapomniany.

UAE czyli emulator komputera Amiga, przeznaczony dla systemów Unix, Linux, PalmOS, Mac OS, Windows, BeOS, AROS, rodziny systemów BSD, Windows Mobile oraz dla samego AmigaOS. UAE uruchomiony pod AmigaOS umożliwia uruchamiania starszego oprogramowanie odwołującego się bezpośrednio do układów specjalizowanych montowanych w Amigach z czasów firmy Commodore. Programy takie nie działają na najnowszych Amigach z systemem AmigaOS 4.0, ale dzięki UAE została zapewniona kompatybilność.

Testując go I porównując z drugim emulatorem (xFellow) mogę zapewnić że jest to najlepszy emulator Amigi jaki powstał, rewelacyjny fps, intuicyjne menu, mnogość opcji I świetnie obsługiwane różne kontrolery. Kolejnym plusem (największym) jest dostępność na wszystkie systemy operacyjne na świecie (mam na myśli te które się liczą np. Linuks, Windows I te drugiej kategorii jak np. BeOS J). Wersję na linuks możemy “dostać” tutaj – http://www.zophar.net/linux/amiga/uae.html .

xFellow to port emulatora WinFellow na systemy operacyjne typu Linux. Niestety jak dotąd xFellow posiada sporo bugów I niedociągnięć, nie jest gotowy do użytku ogólnego. Jeśli ktos jest ciekawy jak wygląda zapraszam do pobrania stąd: http://www.zophar.net/download_file/417 .

Niestety sprzęt Commodore Amiga jest już zapomniany dlatego więcej emulatorów zarówno na windows’woym rynku jak i linuksowym po prostu nie ma.