Dolphin, emulator GameCube i Wii

Jeszcze do niedawna emulacja konsol GameCube i Wii była zbyt wolna, aby móc komfortowo grać. Obecnie wiele osób ma na tyle dobry sprzęt, aby osiągnąć wystarczającą prędkość emulacji.

Ten artykuł jest adresowany do osób, które chciałyby pograć na Wii poza domem, a nie chcą taszczyć konsoli i telewizora czy też mają uszkodzoną konsolę i chcą pograć w gry, które im zostały. Dlaczego? Ponieważ, aby odczuwać pełną przyjemność z gry należy mieć Wiilot (kontroler Wii). Oczywiście można emulować Wiilot za pomocą myszy i klawiatury, ale wygodniej się gra oryginalnym kontrolerem. Emulator Dolphin, dzięki otwartemu kodowi źródłowemu, działa na wielu platformach, w tym na Linuxie.

Minimalne wymagania

– Procesor dwurdzeniowy o częstotliwości min. 2×2 GHz ze wsparciem dla Intel SSE2,
– Karta graficzna z obsługą Pixel Shader 2.0.

Zalecane wymagania (moje obserwacje)

– Procesor czterordzeniowy, np. Intel Core i5, Intel Core i7, AMD Phenom II x4,
– Karta graficzna Nvidia GeForce z serii 4xx, 5xx lub ATI Radeon HD 4xxx, 5xxx z zainstalowanymi sterownikami własnościowymi.

Jak grać w gry z konsoli PSX na Ubuntu?

W dzisiejszym poradniku przedstawię jak pod dystrybucją Ubuntu emulować konsolę PSX. A więc…

Jak grać w gry z konsoli PSX na Ubuntu?

Główne okno emulatora

Zaczynamy!

  1. Najpierw instalujemy emulator. Wystarczy do tego polecenie:
    sudo apt-get install pcsx
  2. Teraz gdy mamy emulator potrzebny nam będzie BIOS konsoli, aby móc uruchamiać gry w emulatorze. Ściągamy go za pomocą polecenia:

CrossOver – udajemy Windowsa pod Ubuntu

Przesiadka z Windowsa na Linuxa to poważna decyzja, chociażby dlatego, że Linux nie wspiera programów działających pod wytworem Microsoftu. W artykule Przesiądź się na Ubuntu kolega Szmitas pisał o zamiennikach aplikacji. Niekiedy to nie wystarczy. W moim przypadku, zamiennik dla MS Office – OpenOffice niestety nie zdał egzaminu.

Jest jednak pewne wyjście, które oferuje nam Linux. Chodzi mi o „emulację” Windowsa pod Linuxem. Piszę w cudzysłowie, bo programów tych nie można nazwać emulatorami. Są to implementacje WinAPI dla Linuxa. Chodzi mi o programy typu Wine, Cedega i CrossOver. W tym artykule opiszę ten ostatni z uwagi na fakt, że Wine kiepsko działa, a Cedega nie testowałem.

CrossOver Games/Linux/Mac, dawniej CrossOver Office, umożliwia odpalenie gier i programów z listy kompatybilnych aplikacji. W tym przypadku będziemy uruchamiać pakiet MS Office 2007. Sam program jest niestety płatny. Kosztuje od 40$ do 70$ w zależności od wersji, jaką chcemy. Można również pobrać wersję 30 dniową ze strony codeweavers.com Procedury ściągania nie będę opisywał :)

Instalka dla Ubuntu to plik *.deb. Można ją zainstalować spod konsoli lub poprzez dwuklik i Centrum Oprogramowania Ubuntu. Program po zainstalowaniu waży ok 120MB.

Po zainstalowaniu program dostępny jest w menu Programy > CrossOver. Oprogramowanie Windows można zainstalować na dwa sposoby:

DeSmuME – emulator konsoli Nintendo DS

DeSmuMe to emulator konsoli Nintendo DS (Dual Screen). Miałem okazję pograć na tej konsoli i nie powaliła mnie na kolana – ale nie o tym tutaj.

DeSmuMe może zostać zainstalowany z repozytorium:

sudo apt-get install desmume

Możesz również użyć Synaptica lub Centrum Oprogramowania Ubuntu.

Grę znajdziesz w Programy > Gry. Jak widzisz znajdują się tam dwie wersje emulatora – DeSmuMe (Gtk) oraz DeSmuMe (Gtk-Glade). Poniżej zamieszczam zrzuty ekranu obu wersji.

DeSmuME - emulator konsoli Nintendo DS

Po lewej stronie DeSmuMe (Gtk), po prawiej DeSmuMe (Gtk-Glade). Warto zaznaczyć, że pierwszy z nich daje możliwość ustawienia dowolnego rozmiaru okna (gdzie w drugim można jedynie ustalić powiększenie 1x, 2x, 3x). Zaletą DeSmuMe (Gtk-Glade) jest to, że obsługuje podłączone pady (czego nie udało mi się zrobić w DeSmuMe (Gtk))

Obie wersje emulatorów (bo w gruncie rzeczy to jeden i ten sam emulator) posiadają:

  • możliwość przypisania klawiszy do poszczególnych przycisków w konsoli,
  • możliwość obrotu ekranów o przypisany z góry kąt (dzięki czemu zamiast jednego ekranu pod drugim, jak ma to miejsce w prawdziwej konsoli, można ustawić jeden obok drugiego (widoczne na obrazku poniżej),
  • włączenia/wyłączenia dźwięku (który i tak u mnie nie działał)
  • skróty klawiszowe do szybkiego zapisu i wczytania stanu gry,
  • frameskip – pozbywanie się klatek.

Jak wiadomo, konsola posiada dwa ekraniki, przy czym dolny można obsługiwać za pomocą dotykowego patyczka. W emulatorze dotykowy patyczek został zastąpiony myszką.

DeSmuME - emulator konsoli Nintendo DS

Emulator w akcji - tym razem z poziomym ułożeniem ekraników

Emulacja na Linuksie #4: Playstation, PS2, PSP.

Bieżąca część kończy mój cykl o emulacji, jednak pomimo tego zawiera ona informacje o emulacji niewątpliwie najbardziej znanej konsoli PlayStation od renomowanego producenta Sony.
Jeśli jednak spodobała Wam się ta seria i chcecie jej kontynuacji proszę o powiadomienie mnie lub redakcji Ubuntu-Pomoc.org drogą mailową.

Wpis dzieli się na 3 części, pierwsza jest poświęcona emulacji najstarszemu modelowi konsoli czyli PSX inaczej zwane PSOne i Playstation. Druga zaś chronologicznie zawiera dokładne opisy aplikacji emulujących Playstation 2, ostatnia zaś opisuje emulację PSP.

Playstation (PSX, PSOne) to 32 bitowa konsola do gier, jej premiera odbyła się w 1994 roku, początkowo bardzo droga wyparła SNES, NES, Amigę i wiele innych konsol z lat 80. i początku 90-tych. PlayStation miała zostać stworzona we współpracy z Nintendo – Sony miało dostarczyć czytnik CD-ROM oraz ogólnie pomóc przy architekturze systemu. Jednak z powodu różnicy zdań, w 1993 roku Sony samo zaczęło prace nad swoją konsolą, dodając literę X do jej nazwy – przy premierze systemu litera została usunięta, jednak skrót pozostał – PSX. Na Linux istnieją 4 najbardziej popularne emulatory, wśród nich są produkcje wieloplatformowe (czyli dostępne też na inne OS) takie jak między innymi pSX, PCSX, ePSX.

PCSX jest jednym z emulatorów open-surce – jego kod źródłowy jest ogólnie dostępny i każda osoba, która ma ochotę napisać własny emu systemu PSX może wesprzeć na nim swe starania. Pomimo faktu, że emulator nie grzeszy kompatybilnością na najwyższym poziomie, ani też wyszukanym i pełnym bajerów wyglądem PCSX stał się jednym z najbardziej rozpowszechnionym emu PSX`a. Dlaczego? Cóż, oprócz tradycyjnej już wersji dla systemu Windows i dodawanego na ogół portu dla Linux`a emulator PCSX wydany został również dla platform tj. DreamCast i X-Box co jest na ogół niespotykane u innych emu systemu PSX. Jeśli zsumujemy wszystkich użytkowników tego emulatora, zarówno tych pracujących na PieCu jak i tych grających na wymienionych wcześniej konsolach bez problemów zaryzykować można stwierdzeniem, że jest to jeden z najbardziej znanych i rozpowszechnionych emulatorów konsoli Sony PlayStation.

Instalacja jest prosta, program instaluje się z paczki deb/rpm. PCSX jest dodany do repozytoriów Ubuntu i RPMBone.net stąd nie powinniście mieć problemów ze znaleziem go w internecie. Na stronie oficjalnej jest dostępna paczka .tar.gz z plikami źródłowymi dzięki której możemy sami skompilować sobie ten emulator.

Uruchamianie PCSX również nie stanowi problemu, instalator tworzy skrót w menu Programy > Gry > PCSX.