Aby zmienić częstotliwość skanowania dysku przy ładowaniu systemu użyj polecenia:

sudo tune2fs -c co_ile_uruchomień /jaki/dysk

gdzie:
co_ile_uruchomień – częstotliwość skanowania
/jaki/dysk – nazwa dysku/partycji, której ma dotyczyć skanowanie (jak widać, jeśli posiadamy kilka dysków/partycji, możemy je skanować w różnym czasie).

Przykład:

sudo tune2fs -c 50 /dev/hda1

Jeśli w poleceniu pominiesz /jaki/dysk np.:

sudo tune2fs -c 50

Polecenie zostanie zastosowane do wszystkich dysków.

Ciekawostka
Zamiast szacować ile razy w ciągu tygodnia/miesiąca uruchamiasz komputer, możesz użyć gotowych komend:

sudo tune2fs -i 1w /jaki/dysk

1w – raz na tydzień

sudo tune2fs -i 1m /jaki/dysk

1m – raz na miesiąc

Przypadek hipotetyczny, mamy dwie partycje: sda1 – system Ubuntu i sda2 – partycja z systemem plików ntfs. Najpierw podmontujemy partycję sda2, aby na niej zapisać nasz obraz:

ntfs-3g /dev/sda2 /mnt

Następnie odpalamy Partimage:

partimage

Naszym oczom ukaże się pierwszy ekran do konfiguracji parametrów

Drugi ekran konfiguracyjny

Poziom kompresji, do wyboru 3:
- bez kompresji (plik obrazu ma rozmiar taki sam jak dane na partycji, obraz tworzony dość szybko),
- kompresja gzip-em, obraz mniejszy, ale jego tworzenie trwa troszkę dłużej,
- kompresja Bzip2, obraz stosunkowo mały, jednak czas wydłuża się już znacznie.

- sprawdzanie partycji przed zapisem,
- wpisanie opisu dla obrazu,
- nadpisanie, jeśli obraz o takiej nazwie już istnieje w katalogu.

Możemy również nakazać podział obrazu na pliki o danej wielkości, a także określi co program ma zrobić z komputerem po zakończeniu zapisu obrazu (czekać, wyłączyć, zrestartować).

Wybierając NEXT jesteśmy proszeni o wpisanie opisu (jeśli wybraliśmy tą opcję), a następnie zostają podane informacje o partycji (jaka duża, ile zajęte, itp.).

Trzeci ekran konfiguracyjny

Tworzenie backup'u partycji

Po zakończonej pracy dysponujemy obrazem naszej partycji, który możemy następnie wykorzystać do odzyskania systemu.

Odtwarzamy partycję z obrazu

W tym celu wybieramy na pierwszym ekranie programu najpierw partycję, jaką chcemy odzyskać, następnie podajemy ścieżkę do pliku obrazu (pamiętając, że Partimage nadaje plikom obrazów rozszerzenie .000) i zaznaczamy opcję Restore partition from an image file.

Wybierając NEXT otrzymujemy kolejny ekran z opcjami, tym razem troszkę inny niż w poprzednim przypadku.

Odtwarzanie partycji z obrazu

Zaznaczając pierwszą opcję, wykonamy jedynie symulację,dane nie zostaną zapisane na partycji a my dostaniemy pełne informacje na temat szybkości i ilości zapisanych danych. Wybierając drugą opcję Partimage skasuje całą partycję i na niej odtworzy dane z obrazu. Jeśli tej opcji nie zaznaczymy, możemy na odzyskanej partycji mieć jakieś śmieci (jeśli kasowana partycja zawierała więcej danych lub były one inaczej rozmieszczone niż w obrazie). Tak czy inaczej zaznaczamy ją. Następne opcje są już znane i narzucają Partimage działanie po skończonym odtwarzaniu.

Klikamy NEXT potem OK i odpowiadamy twierdząco na pytanie czy na pewno odtworzyć. Teraz nie pozostaje nic innego jak czekać, czas oczekiwania jest tym razem zależny od wielkości całej partycji a nie od wielkości zapisanych danych jakie mamy w obrazie.

Możemy w ten sposób zapisać obrazy wszystkich naszych partycji (jeśli mamy wystarczająco miejsca, aby je przechowywać) i w łatwy sposób możemy odzyskać nasze dopieszczone Ubuntu po poważnej awarii. Dodatkowo płyta o której wspominałem, a która zawiera Partimage posiada narzędzia do montowania różnych systemów plików (m.in. ntfs-3g – do montowania partycji ntfs). Możemy np. zamontować sobie udział Samby, znajdujący się na innym komputerze w naszej sieci i w ten sposób zapisać obraz prosto na nasz serwer backupowy. Dla przypomnienia:

mount -t smbfs -o username=user password=pass //ip_kompuetra/katalog_udostepniany_przez_sambe /punkt/montowania

Tym prostym sposobem mamy możliwość zrobienia pełnej kopii partycji i szybkie jej odzyskanie, polecam zwłaszcza jako kopię partycji systemowej.

Tymczasem przedstawię sposób jak wyłączyć to okienko. Otwórz terminal i wydaj polecenie:

sudo gedit /usr/share/polkit-1/actions/org.freedesktop.devicekit.disks.policy

Teraz odszukaj linijkę (kod w znacznikach <>):

action id="org.freedesktop.devicekit.disks.filesystem-mount-system-internal"

A pod nią linijkę z frazą:

auth_admin_keep

i zamień ją na:

yes

Zapisz plik i uruchom ponownie komputer.

Na początek utwórz katalog, w którym montowana będzie partycja. W tym celu użyj komendy mkdir, np.:

sudo mkdir /media/partycja

Teraz odszukać UUID partycji, którą chcesz zamontować. W tym celu wpisz w terminalu:

sudo fdisk -l

oraz

sudo ls -l /dev/disk/by-uuid/

Za pomocą pierwszego polecenia odszukasz oznaczenie partycji np. /dev/sda7, a za pomocą drugiego, jej UUID np. 07b20a04-b8fe-463a-84ac-fa4f3937e9f2. UWAGA!!! W przypadku partycji NTFS ich UUID jest krótszy.

Teraz pora na edycję głównego pliku /etc/fstab:

sudo gedit /etc/fstab

Znajduje się w niej lista montowanych partycji. Jeśli chcesz dodać nową, na końcu pliku dodaj wpis:
Dla partycji EXT3:

UUID=uuid_partycji katalog/do/którego/chcesz/zamontować/partycję ext3 defaults 0 1

Dla partycji EXT 4:

UUID=uuid_partycji katalog/do/którego/chcesz/zamontować/partycję ext4 defaults 0 1

Dla partycji NTFS:

UUID=uuid_partycji katalog/do/którego/chcesz/zamontować/partycję ntfs defaults,utf8,umask=007,gid=46 0 0

Zapisz plik (CTRL+S) i uruchom ponownie komputer.

Wine daje nam również możliwość utworzenia własnej wirtualnej partycji i instalowania na niej aplikacji.

Aby utworzyć własną wirtualną partycję, wystarczy postąpić według poniższej instrukcji:

Kliknij kolejno Programy > Wine > Konfiguracja Wine.

Kliknij w miniaturę, aby powiększyć

Teraz przejdź do karty Dyski. Kliknij Dodaj i wybierz z listy oznaczenie nowego dysku. Zaznacz go na liście powyżej i w polu Ścieżka, podaj ścieżkę, do której mają być instalowane aplikacje.

Teraz podczas instalacji pamiętaj, aby domyślny dysk (C:) zmienić na ten, który utworzyłeś.

dumpe2fs -h /dev/sdaX | grep "Filesystem created"

Gdzie sdaX to numer partycji, na której stoi system (“/“)
U mnie efekt był następujący:

dumpe2fs 1.41.4 (27-Jan-2009)
Filesystem created: Sat Jun 6 12:39:05 2009

Na podstawię tego mogę stwierdzić:
Mój system został zainstalowany w sobotę, 6 czerwca 2009 roku, o godzinie 12:39.

Patrząc wg archiwum rozmów na moim komunikatorze, muszę stwierdzić, że jest to bezbłędna data (przynajmniej dzienna )

Jest do dosyć nieprzyjemna sytuacja, zwłaszcza, gdy przez pomyłkę usuniemy jakiś ważny plik.

Poniżej przedstawię sposób, dzięki któremu pliki usuwane pliki będą przenoszone do kosza w Ubuntu.

1. Otwórz terminal i wydaj polecenie:

sudo gedit /etc/fstab

2. Odszukaj wpis dotyczący partycji, na której chcesz zastosować tą opcję, np.:

UUID=92701CA6701C9359 /media/Pliki ntfs-3g defaults,locale=pl_PL.UTF-8 0 0

3. Dodaj do niego fragment:

uid=1000

W niektórych przypadkach działa również uid=500.
Gotowy wpis będzie wyglądał tak:

UUID=92701CA6701C9359 /media/Pliki ntfs-3g defaults,uid=1000,locale=pl_PL.UTF-8 0 0

4. Zapisz plik (CTRL+S) i uruchom ponownie komputer.

gconf-editor

A następnie wybrać ścieżkę apps > nautilus > desktop i odznaczyć opcję volumes_visible.

Jeśli ikony się nie pokazują, a chcesz, aby były widoczne należy opcję volumes_visible zaznaczyć.

Kliknij w miniaturę, aby powiększyć:

Okno gconf-editor

Numeracja urządzeń:
Pierwszy napęd dyskietek to fd0.
Pierwszy dysk twardy to hd0.
Drugi dysk twardy to hd1.
Trzeci dysk twardy to hd2.
…
itd.

Numeracja partycji:
Pierwsza partycja ma numer 0.
Druga partycja ma numer 1.
Trzecia partycja ma numer 2.
…
itd.

Reasumując:
Pierwsza partycja na pierwszym dysku twardym to hd(0,0).
Pierwsza partycja na drugim dysku twardym to hd(1,0).
Trzecia partycja na pierwszym dysku twardym to hd(0,2).
Druga partycja na drugim dysku twardym to hd(1,1).

Świetnie, ale skąd mam wiedzieć, który dysk jest pierwszy, drugi, trzeci…? Skąd mam również wiedzieć jak system ponumerował partycje?

Pora zamienić teorię w praktykę. Otwórz terminal i wydaj polecenie:

sudo fdisk -l

Twoim oczom powinien ukazać się podobny kod do tego:

Device Boot Start End Blocks Id System
/dev/sda1 * 1 898 7213153+ 7 HPFS/NTFS
/dev/sda2 899 19456 149067135 f W95 Ext’d (LBA)
/dev/sda5 8188 19456 90518211 7 HPFS/NTFS
/dev/sda6 899 1022 995967 82 Linux swap / Solaris
/dev/sda7 1023 8187 57552831 83 Linux

Jak można łatwo zauważyć, system numeruje dyski według wzoru /dev/sdXY, gdzie:
X – to litera odpowiadająca numerowi dysku – a=1, b=2, c=3, itd.,
Y – to numer partycji, pierwsza partycja ma numer – 1, druga – 2, itd.

Skoro:
/dev/sda1 to pierwsza partycja na pierwszym dysku, to w GRUBie będzie ona oznaczona – hd(0,0).
/dev/sda2 to druga partycja na pierwszym dysku, to w GRUBie będzie ona oznaczona jako – hd(0,1).

Załóżmy, że mamy partycję /dev/sdb3. Jak będzie ona oznaczona w GRUBie? hd(1,2).

Proste? Oczywiście

Ściągnij “Ext2 Installable File System for Windows” z dowolnego źródła np – klik – i zainstaluj – oczywiście z poziomu Windows!

Do podziału partycji możesz użyć dowolnego (oczywiście przeznaczonego w tym celu) programu. Możesz to zrobić nawet w trakcie instalacji systemu Ubuntu, dzięki wbudowanemu programowi partycjonującemu.

Podstawą jest partycja w formacie ext3. Na niej będzie bazował cały system. Już na samym początku pojawiają się dwie drogi:
1. Utworzenie jednej partycji dla katalogu home i pozostałych plików.
2. Utworzenie osobnych partycji dla katalogu home i pozostałych plików.

Drugi sposób wydaje się korzystniejszy, ponieważ w razie formatowania partycji, na której umieszczone są pozostałe pliki, zostanie zachowany folder home, w którym zawarta jest m.in. konfiguracja Twojego konta.

Potrzebna Ci będzie również partycja SWAP. Przyjęło się, że rozmiar pamięci SWAP to 2xRAM. Moim zdaniem jest to gruba przesada i niepotrzebne “zużywanie” dysku twardego. System Ubuntu będzie korzystał z partycji SWAP wtedy, gdy pamięć RAM będzie już przepełniona, a system będzie potrzebował jej na nowe procesy. Łatwo można wywnioskować, że im więcej pamięci RAM, tym partycja SWAP może być mniejsza. Dla pamięci RAM z przedziału od 1-2GB wystarczy w zupełności ok. 500MB. Dla większej ilości pamięci można tą liczbę stopniowo zmniejszać lub pozostawić bez zmian.

Kilka przykładowych podziałów dysku:

Dysk 100GB, 2GB RAM, dwa systemy operacyjne:
Windows ~ 50GB – NTFS
Ubuntu (później określana jako “/”) ~ 10GB – ext3
home ~ 39GB – etx3
SWAP ~ 500MB

Dysk 100GB, 2GB RAM, dwa systemy operacyjne – bez podziału na “/” i “home”:
Windows ~ 50GB – NTFS
Ubuntu ~ 49GB – etx3
SWAP ~ 500MB

Dysk 40GB, 1GB RAM, tylko system Ubuntu:
/ ~ 10GB – ext3
home ~ 29gb – ext3
SWAP ~ 500MB

Dysk 40GB, 1GB RAM, tylko system Ubuntu – bez podziału na “/” i “home”:
/~ 39GB – ext3
SWAP ~ 500MB

Dysk odpowiednio podzielony, czas na instalację systemu. Uruchom ponownie komputer, po zbootowaniu płytki uruchom instalację i postępuj zgodnie z instrukcjami aż do momentu podziału dysku. Wybierz opcję “Ustaw ręcznie partycje”. Teraz wystarczy odpowiednio przypisać etykiety:
- partycję, na której będzie system + katalog home (powyżej nazywałem je “Ubuntu”), oznacz jako “/“,
- partycję, na której chcesz umieścić pliki systemowe oznacz jako “/“, a katalog home jako “home/“,
- partycję SWAP, oznacz jako SWAP.

Jeśli nie sformatowałeś wcześniej partycji, możesz zrobić to teraz, wystarczy zaznaczyć opcję “Formatuj“.

Powodzenia.

Na początek zainstaluj pakiet, dzięki któremu Twój system będzie mógł obsługiwać partycje NTFS:

sudo apt-get install ntfs-3g

Teraz musisz sprawdzić jaki “numerek” przypisał system dyskom, które chcesz zamontować. Otwórz terminal i wydaj polecenie:

sudo fdisk -l

To polecenie wyświetli wszystkie wykrywane przez system partycje. Powinna zainteresować Cię ta część:

Device Boot Start End Blocks Id System
/dev/sda1 * 1 898 7213153+ 7 HPFS/NTFS
/dev/sda2 899 19456 149067135 f W95 Ext'd (LBA)
/dev/sda5 8188 19456 90518211 7 HPFS/NTFS
/dev/sda6 899 1022 995967 82 Linux swap / Solaris
/dev/sda7 1023 8187 57552831 83 Linux

Łatwo z niej wywnioskować, że partycje NTFS posiadają oznaczenie sda1 i sda5 – oczywiście w Twoim przypadku mogą być to zupełnie inne oznaczenia.

Nie zamykając terminalu wydaj polecenie:

sudo ls -l /dev/disk/by-uuid/

Tym razem powinieneś zainteresować się tym:

lrwxrwxrwx 1 root root 10 2008-08-08 09:51 343e5ec1-99ed-4682-a6cb-5aa6a8e1f44a -> ../../sda7
lrwxrwxrwx 1 root root 10 2008-08-08 09:51 92701CA6701C9359 -> ../../sda5
lrwxrwxrwx 1 root root 10 2008-08-08 09:51 A080692280690060 -> ../../sda1
lrwxrwxrwx 1 root root 10 2008-08-08 09:51 bb2b23d0-b133-4ca7-b0cb-fc8aa44b32f7 -> ../../sda6

Odszukaj na liście partycje, które chcesz zamontować (w MOIM przypadku sda5 i sda1) i zapisz sobie ich UUID (specjalnie je pogrubiłem)

Aby poprawnie zamontować partycję musisz utworzyć katalog, do którego dana partycja będzie montowana. Aby to zrobić wydaj w terminalu polecenie:

sudo mkdir /media/nazwa_katalogu

Polecam tworzenie katalogów o nazwie odpowiadającej oznaczeniu naszego dysku, czyli dla sda1 będzie to:

sudo mkdir /media/sda1

a dla sda5:

sudo mkdir /media/sda5

Podana ścieżka będzie ważna w dalszej części poradnika! Zapamiętaj ją!

Teraz będzie z górki, jednak nadal musisz być ostrożny. Czas na edycję pliku fstab, aby to zrobić wpisz:

sudo gedit /etc/fstab

Zobaczysz coś takiego:

# /etc/fstab: static file system information.
#
# <file system> <mount point> <type> <options> <dump> <pass>
proc /proc proc defaults 0 0
# /dev/sda7
UUID=343e5ec1-99ed-4682-a6cb-5aa6a8e1f44a / ext3 relatime,errors=remount-ro 0 1
# /dev/sda6
UUID=bb2b23d0-b133-4ca7-b0cb-fc8aa44b32f7 none swap sw 0 0
/dev/sda5 /media/sda5 ntfs rw,nosuid,nodev,noatime,user_id=0,group_id=0,allow_other,auto 0 1
/dev/sda1 /media/sda1 ntfs rw,nosuid,nodev,noatime,user_id=0,group_id=0,allow_other,auto 0 1
/dev/scd0 /media/cdrom0 udf,iso9660 user,noauto,exec,utf8 0 0
/dev/fd0 /media/floppy0 auto rw,user,noauto,exec,utf8 0 0

Odszukaj partycje które chcesz zamontować i je usuń (CTRL+X) – cały wpis, tak jak zaznaczyłem. Nie zamykaj pliku!

Teraz uzupełnij odpowiednio poniższy przykład:

#/dev/oznaczenie_partycji
UUID=uuid_partycji /media/nazwa_katalogu ntfs defaults,utf8,umask=007,gid=46 0 0

Pogrubione miejsca musisz odpowiednio uzupełnić. I tak, dla partycji sda1 będzie to wyglądać nasŧępująco:

#/dev/sda1
UUID=A080692280690060 /media/sda1 ntfs defaults,utf8,umask=007,gid=46 0 0

0 na końcu zonacza, że nie chcę, aby dostęp do partycji był zabezpieczony hasłem – aby zabezpieczyć ustaw 1

A dla sda5:

#/dev/sda5
UUID=92701CA6701C9359 /media/sda5 ntfs defaults,utf8,umask=007,gid=46 0 0

Ostatecznie uzyskaliśmy takie dwa wpisy:

#/dev/sda1
UUID=A080692280690060 /media/sda1 ntfs defaults,utf8,umask=007,gid=46 0 0
#/dev/sda5
UUID=92701CA6701C9359 /media/sda5 ntfs defaults,utf8,umask=007,gid=46 0 0

Musisz je teraz umieścić w pliku fstab. Przejdź do okna edycji tego pliku i dodaj te wpisy na końcu. Ostatecznie Twój plik fstab powinien wyglądać podobnie do tego:

# /etc/fstab: static file system information.
#
# <file system> <mount point> <type> <options> <dump> <pass>
proc /proc proc defaults 0 0
# /dev/sda7
UUID=343e5ec1-99ed-4682-a6cb-5aa6a8e1f44a / ext3 relatime,errors=remount-ro 0 1
# /dev/sda6
UUID=bb2b23d0-b133-4ca7-b0cb-fc8aa44b32f7 none swap sw 0 0
/dev/scd0 /media/cdrom0 udf,iso9660 user,noauto,exec,utf8 0 0
/dev/fd0 /media/floppy0 auto rw,user,noauto,exec,utf8 0 0
#/dev/sda5
UUID=92701CA6701C9359 /media/Pliki ntfs defaults,utf8,umask=007,gid=46 0 0
#/dev/sda1
UUID=A080692280690060 /media/System ntfs defaults,utf8,umask=007,gid=46 0 0

Zapisz plik (CTRL+S) i uruchom ponownie komputer. Po restarcie na pulpicie powinny pokazać się zamontowane ikony partycji, do których teraz masz swobodny dostęp.

Co robić jeśli powyższy sposób nie pomógł?

1. Na początek spróbuj zamontować partycję ręcznie:

sudo mount -t ntfs-3g /dev/sdaX /media/sdaX

gdzie sdaX to numer partycji, a /media/sdaX to katalog w którym chcesz zamontować partycję.

2. Jeśli dostałeś podobną informację do tej:

$LogFile indicates unclean shutdown (0, 0) Failed to mount '/dev/sdaX': Operation not supported Mount is denied because NTFS is marked to be in use. Choose one action:

Choice 1: If you have Windows then disconnect the external devices by
clicking on the 'Safely Remove Hardware' icon in the Windows
taskbar then shutdown Windows cleanly.

Choice 2: If you don't have Windows then you can use the 'force' option for
your own responsibility. For example type on the command line:

mount -t ntfs-3g /dev/sdaX /media/sdaX -o force

Or add the option to the relevant row in the /etc/fstab file:

/dev/sdaX /media/sdaX ntfs-3g force 0 0

Wydaj w terminalu polecenie:

sudo mount -t ntfs-3g /dev/sdaX /media/sdaX -o force

I sprawdź czy partycja została zamontowana.

3. Teraz dodaj do /etc/fstab wpis, który będzie automatycznie montował partycję przy starcie systemu:

sudo gedit /etc/fstab

i dodaj wpis:

/dev/sdaX /media/sdaX ntfs-3g force 0 0

gdzie /dev/sdaX to numer partycji, a /media/sdaX to katalog, w którym będzie montowana partycja. Zapisz plik (CTRL+S) i uruchom ponownie komputer, aby zobaczyć rezultaty.

Partycja się montuje, jednak nie masz prawa zapisu?

1. Otwórz terminal i zainstaluj dwa pakiety:

sudo apt-get install ntfs-3g ntfs-config

2. Po zakończonej instalacji wydaj polecenie:

gksu ntfs-config

3. W oknie, które Ci się pojawi zaznacz obie opcje i zapisz zmiany. Uruchom ponownie komputer.