Na temat SWAP powstał już artykuł - Partycja SWAP – fakty i mity, więc wszelki komentarz jest zbędny.

Wartość parametru vm.swappiness, który odpowiada za to, kiedy system skorzysta ze SWAP, domyślnie ustawiona jest na 60, co możesz sprawdzić poleceniem (o ile nic wcześniej nie zmieniałeś):

sysctl vm.swappiness

Nie jest to optymalna wartość i może dojść do sytuacji, w której nawet w przypadku 4GB RAM system zapisze coś na dysku - co wiąże się ze zmniejszeniem komfortu pracy - zapis i odczyt z dysku twardego jest o wiele dłuższy niż z pamięci RAM. Im mniejsza wartość tego parametru, tym system rzadziej będzie korzystać ze SWAP - będzie wykorzystywał RAM do maksimum. Wartość 0 oznacza całkowite wyłączenie partycji SWAP.

Czytaj dalej...

Partycja SWAP - każdy wie, że coś takiego istnieje, ale nie wszyscy wiedzą do czego służy. Lekko zniesmaczony kolejnymi wątkami na forum.ubuntu.pl postanowiłem zebrać do kupy wszystko, co udało mi się znaleźć na ten temat w sieci.

Mam nadzieję Drogi Czytelniku, że po przeczytaniu treści tutaj zawartych zrozumiesz co to jest partycja SWAP, do czego służy i ile należy przeznaczyć na nią miejsca.

Partycja wymiany (SWAP) – systemowa partycja występująca w systemach typu UNIX. Służy do tymczasowego przechowywania danych w sytuacji, gdy ich ilość przekracza zasoby wolnej pamięci RAM lub gdy z różnych powodów korzystniej jest przechowywać je (lub ich część) na dysku twardym.

Fakt 1: jest to wydzielona część Twojego dysku twardego (chociaż nie zawsze!), więc jej rozmiar należy ustawić z głową (o czym później), zwłaszcza w przypadku mniejszych dysków twardych. Korzysta z niej jedynie system, więc jest to dla użytkownika de facto zmniejszenie rzeczywistego rozmiaru dysku twardego (dostępnych zasobów).

Czytaj dalej...

Domyślnie co 25 lub 30 (dwa różne źródła) uruchomień komputera Ubuntu skanuje dyski komputera programem fsck, aby sprawdzić, czy nie ma na nich żadnych błędów.
Jeśli ktoś, tak jak ja, uruchamia komputer kilka razy dziennie, może zmienić liczbę 30 na np. 100 (mniej więcej raz na miesiąc), aby ustrzec się przed częstym skanowaniem dysku. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby tego nie zmieniać, przecież nie jest to działanie szkodliwe dla systemu, ale przy większych dyskach może zająć sporo czasu.

Aby zmienić częstotliwość skanowania dysku przy ładowaniu systemu użyj polecenia:

sudo tune2fs -c co_ile_uruchomień /jaki/dysk

gdzie:
co_ile_uruchomień - częstotliwość skanowania
/jaki/dysk - nazwa dysku/partycji, której ma dotyczyć skanowanie (jak widać, jeśli posiadamy kilka dysków/partycji, możemy je skanować w różnym czasie).
Czytaj dalej...

Partimage to ciekawe narzędzie do tworzenia obrazów partycji dyskowych, które później mogą posłużyć do odzyskania całego systemu w kilka chwil (no może kilkanaście, ale na pewno szybciej niż ponowna instalacja i konfiguracja). A więc do roboty. Jako, że nie można zapisać obrazu z podmontowanej partycji, a systemowej w trakcie pracy odmontować się nie da, należy uruchomić komputer z jakiegoś LiveCD lub w inny sposób umożliwiający dostęp do całych partycji. Możemy np. uruchomić LiveCD z Ubuntu i skompilować pakiet partimage, niestety będziemy to musieli robić za każdym razem, gdy zajdzie potrzeba skorzystania z Parimage. Ciekawszym i na pewno wygodniejszym sposobem jest pobranie i wypalenie obrazu SystemRescueCD, który to zawiera sporo przydatnych aplikacji, w tym potrzebny nam Partimage. Gdy już odpalimy komputer z naszej płytki (czy to w trybie graficznym czy tekstowym) należy się zastanowić, gdzie chcemy nasz obraz zapisać, gdyż jego wielkość jest uzależniona od wielkości naszej partycji systemowej (a raczej od ilości zapisanych na niej danych).
Czytaj dalej...

Nie wiem jak i dlaczego, ale w najnowszej wersji Ubuntu (9.10) system prosi mnie o podanie hasła przed wejściem na partycję z systemem Windows (i inne partycje NTFS). Wina nie leżała w ntfs-config, wszystko konfigurowałem tak jak wcześniej. Podobnie z plikiem /etc/fstab. Czyżby kolejny "dodatek" do "jakże udanej" wersji 9.10? Możliwe...

Tymczasem przedstawię sposób jak wyłączyć to okienko. Otwórz terminal i wydaj polecenie:

sudo gedit /usr/share/polkit-1/actions/org.freedesktop.devicekit.disks.policy

Teraz odszukaj linijkę (kod w znacznikach <>):

action id="org.freedesktop.devicekit.disks.filesystem-mount-system-internal"

Czytaj dalej...