Czasami może Wam zdarzyć się sytuacja kiedy będziecie musieli podłączyć dysk zewnętrzny lub pendrive z system plików exFat. Nośnik zostanie wykryty ale nie będzie możliwość jego zamontowania. Na szczęście można poradzić sobie z tym w bardzo szybki sposób.
Rozwiązanie:
- Otworzyć terminal i dodać repozytorium:
sudo add-apt-repository ppa:relan/exfat
- Wykonać aktualizacje pakietów:
sudo apt-get update
Dodany przez:
Szmitas w
System.
Artykuł czytano 2 352 razy i oceniono
Loading ...
Na temat SWAP powstał już artykuł - Partycja SWAP – fakty i mity, więc wszelki komentarz jest zbędny.
Wartość parametru vm.swappiness, który odpowiada za to, kiedy system skorzysta ze SWAP, domyślnie ustawiona jest na 60, co możesz sprawdzić poleceniem (o ile nic wcześniej nie zmieniałeś):
sysctl vm.swappiness
Nie jest to optymalna wartość i może dojść do sytuacji, w której nawet w przypadku 4GB RAM system zapisze coś na dysku - co wiąże się ze zmniejszeniem komfortu pracy - zapis i odczyt z dysku twardego jest o wiele dłuższy niż z pamięci RAM. Im mniejsza wartość tego parametru, tym system rzadziej będzie korzystać ze SWAP - będzie wykorzystywał RAM do maksimum. Wartość 0 oznacza całkowite wyłączenie partycji SWAP.
Aby tymczasowo (do ponownego uruchomienia komputera) zmienić ten parametr użyj polecenia:
sudo sysctl vm.swappiness=wartość
Dodany przez:
Szmitas w
Inne.
Artykuł czytano 8 314 razy i oceniono
Loading ...
Partycja SWAP - każdy wie, że coś takiego istnieje, ale nie wszyscy wiedzą do czego służy. Lekko zniesmaczony kolejnymi wątkami na forum.ubuntu.pl postanowiłem zebrać do kupy wszystko, co udało mi się znaleźć na ten temat w sieci.
Mam nadzieję Drogi Czytelniku, że po przeczytaniu treści tutaj zawartych zrozumiesz co to jest partycja SWAP, do czego służy i ile należy przeznaczyć na nią miejsca.
Partycja wymiany (SWAP) – systemowa partycja występująca w systemach typu UNIX. Służy do tymczasowego przechowywania danych w sytuacji, gdy ich ilość przekracza zasoby wolnej pamięci RAM lub gdy z różnych powodów korzystniej jest przechowywać je (lub ich część) na dysku twardym.
Fakt 1: jest to wydzielona część Twojego dysku twardego (chociaż nie zawsze!), więc jej rozmiar należy ustawić z głową (o czym później), zwłaszcza w przypadku mniejszych dysków twardych. Korzysta z niej jedynie system, więc jest to dla użytkownika de facto zmniejszenie rzeczywistego rozmiaru dysku twardego (dostępnych zasobów).
Fakt 2: system używa jej wtedy, gdy zostanie przekroczona ilość dostępnej pamięci RAM lub gdy uzna, że lepiej jest przechowywać dane na dysku niż w pamięci. Warto pamiętać, że samodzielnie możesz ustawić jak często system będzie korzystać z partycji SWAP - jednak należy mieć również na uwadze, że zapis i odczyt danych z dysku twardego (SWAP) jest o wiele wolniejszy niż z pamięci RAM.
Pomyśl ile wysiłku musisz włożyć w to, aby zużyć dostępną pamięć RAM. Sam posiadam 3Gb RAM i odkąd pamiętam nigdy nie korzystałem z pamięci SWAP - mimo to jest ona obecna.
Dodany przez:
Szmitas w
System.
Artykuł czytano 2 441 razy i oceniono
Loading ...
Domyślnie co 25 lub 30 (dwa różne źródła) uruchomień komputera Ubuntu skanuje dyski komputera programem fsck, aby sprawdzić, czy nie ma na nich żadnych błędów.
Jeśli ktoś, tak jak ja, uruchamia komputer kilka razy dziennie, może zmienić liczbę 30 na np. 100 (mniej więcej raz na miesiąc), aby ustrzec się przed częstym skanowaniem dysku. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby tego nie zmieniać, przecież nie jest to działanie szkodliwe dla systemu, ale przy większych dyskach może zająć sporo czasu.
Aby zmienić częstotliwość skanowania dysku przy ładowaniu systemu użyj polecenia:
sudo tune2fs -c co_ile_uruchomień /jaki/dysk
Dodany przez:
woseba w
System.
Artykuł czytano 3 765 razy i oceniono
Loading ...
Partimage to ciekawe narzędzie do tworzenia obrazów partycji dyskowych, które później mogą posłużyć do odzyskania całego systemu w kilka chwil (no może kilkanaście, ale na pewno szybciej niż ponowna instalacja i konfiguracja). A więc do roboty. Jako, że nie można zapisać obrazu z podmontowanej partycji, a systemowej w trakcie pracy odmontować się nie da, należy uruchomić komputer z jakiegoś LiveCD lub w inny sposób umożliwiający dostęp do całych partycji. Możemy np. uruchomić LiveCD z Ubuntu i skompilować pakiet partimage, niestety będziemy to musieli robić za każdym razem, gdy zajdzie potrzeba skorzystania z Parimage. Ciekawszym i na pewno wygodniejszym sposobem jest pobranie i wypalenie obrazu SystemRescueCD, który to zawiera sporo przydatnych aplikacji, w tym potrzebny nam Partimage. Gdy już odpalimy komputer z naszej płytki (czy to w trybie graficznym czy tekstowym) należy się zastanowić, gdzie chcemy nasz obraz zapisać, gdyż jego wielkość jest uzależniona od wielkości naszej partycji systemowej (a raczej od ilości zapisanych na niej danych).
Tworzymy obraz partycji
Przypadek hipotetyczny, mamy dwie partycje: sda1 - system Ubuntu i sda2 - partycja z systemem plików ntfs. Najpierw podmontujemy partycję sda2, aby na niej zapisać nasz obraz:
Komentarze (5)
Tagi: 
Loading ...
Rejestracja
Zapomniane hasło
