Na początek należy postawić sobie pytanie – co przeciętny użytkownik systemu robi “na co dzień”?
- przeglądanie Internetu,
- komunikacja ze znajomymi (komunikatory / poczta / IRC),
- rozrywka (filmy / muzyka),
- pobiera pliki.

Niniejsza seria artykułów zostanie podzielona ze względu na powyższe punkty.

Zaczynamy - część 1 – przeglądarki internetowe.

W tych artykułach nie będę testować aplikacji, a jedynie przedstawiać możliwe opcje – stąd czasami moje stwierdzenia mogą być zbyt pochopne, ale liczę na to, że jeśli się mylę, to ktoś z Was mnie poprawi.

Pod lupę wezmę:
- Links2,
- Lynx,
- w3m,
- eLinks.

Links2 W kwestii przeglądarek internetowych moim osobistym faworytem jest przeglądarka Links2 oraz eLinks (o której na samym końcu). O Links2 pisałem już wcześniej, dlatego opis instalacji, uruchomienia i poruszania się po przeglądarce znajdziesz tutaj: Links2 – przeglądarka internetowa w terminalu. Warto dodać, że istnieje możliwość używania myszki przy pracy z przeglądarką.

Dla odświeżenia, dorzucę kilka nowych zrzutów:

Menu główne

Wybór adresu URL

Strona www.ubuntu-pomoc.org

Wyjście z programu

+ PLUSY +
- język polski,
- obsługa za pomocą myszki,
- szybkie ładowanie stron.

- MINUSY -
- brak wyświetlania polskich znaków.

---

Lynx

Instalacja:

sudo apt-get install lynx

Aby uruchomić przeglądarkę, wpisz w terminalu:

lynx adres_strony

np.

lynx www.ubuntu-pomoc.org

Niestety nie udało mi się znaleźć informacji na temat swobodnego przeglądania różnych stron bez ponownego uruchamiania programu – może poświęciłbym temu więcej czasu, gdyby przeglądarka była bardziej intuicyjna.

Strzałki w górę i strzałki w dół służą do przewijania pomiędzy odnośnikami. Strzałka w prawo lub Return załaduje wybrany odnośnik. Strzałka w lewo wróci do poprzedniej strony. Wciśnij “h” lub “?”, aby uzyskać wbudowaną pomoc i opisy komend klawiszowych.

Strona www.ubuntu-pomoc.org w przeglądarce Lynx

- MINUSY -
- skomplikowana obsługa – nie można obsługiwać myszki,
- długie wczytywanie stron,
- możliwość wyświetlenia jednej strony,
- paskudne tło.

w3m

Instalacja:

sudo apt-get install w3m

Uruchomienie:

w3m adres_strony

np.:

w3m www.ubuntu-pomoc.org

Podobnie jak w przypadku Lynxa, otwieramy konkretną stronę WWW, a nie przeglądarkę – albo po prostu nie znalazłem takiej opcji. Przeglądarka jest w języku angielskim, ale mimo to, w moim osobistym rankingu znalazłaby się przed Lynxem.
Poruszając się strzałkami (góra / dół) przemieszczamy się o jeden wiersz, a nie skaczemy od odnośnika do odnośnika (w tym celu używamy klawisza TAB). Możliwość poruszania się za pomocą myszki.

Strona www.ubuntu-pomoc.org w przeglądarce w3m

- MINUSY -
- możliwość wyświetlenia jednej strony.

eLinks

Artykuł rozpoczął się przedstawieniem bardzo ciekawej przeglądarki, potem było troszkę gorzej, więc na koniec pozostawiłem znowu coś ciekawego – przeglądarkę internetową eLinks. Jest ona bardzo zbliżona do Links2 i co najważniejsze – można swobodnie wprowadzać dowolny adres internetowy, bez ponownego uruchamiania aplikacji. Przeglądarka wykorzystuje możliwość pracy w kartach, dzięki czemu można pracować z kilkoma stronami jednocześnie. Po stronach nawigujemy za pomocą myszki lub strzałek góra/dół lub klawisza tabulacji – w obu przypadkach przeskakujemy niestety po kolejnych odnośnikach. Główne menu wywołujemy wciskając klawisz ESC.. Strzałka w lewo to powrót do poprzedniej strony.
Istnieje możliwość wybrania języka polskiego, ale u mnie jakoś są wprowadzane żadne zmiany.

Instalacja:

sudo apt-get install elinks

Uruchomienie:

elinks

Menu główne

Wybór adresu URL

Strona www.ubuntu-pomoc.org

Wyjście z programu

- MINUSY -
- język angielski.

Podsumowanie

Wybór najlepszej przeglądarki z prezentowanych czterech był bardzo trudny, ale ostatecznie wygrał eLinks zostawiając w pokonanym polu Links2. Obie przeglądarki posiadają te same opcje z tym, że pierwsza daje możliwość pracy w kartach – to przesądziło. Daleko, daleko, daleko za nimi znalazły się w3m oraz Lynx .

Co w następnym artykule?

W następnym artykule z serii Terminal na co dzień poruszę temat komunikatorów internetowych obsługujących protokoły GG oraz Jabber.

Przede wszystkim musimy pobrać i zainstalować Sambę:

sudo apt-get install samba

Następnym krokiem do utworzenia udostępnionego katalogu jest edycja pliku konfiguracyjne smb.conf znajdującego się najpewniej w /etc/samba/. Oczywiście utworzymy sobie najpierw kopię:

cd /etc/samba
sudo cp smb.conf smb_old.conf
sudo gedit smb.conf


Budowa pliku konfiguracyjnego jest intuicyjna:
parametr = wartość
lecz ze względu na bogate opisy poszczególnych funkcji można dostać epilepsji. Dlatego proponuję od razu wyczyścić cały plik i zapisać konfigurację od zera. Poniżej przedstawiona konfiguracja jeszcze niczego nie udostępnia, lecz pozwala ‘zobaczyć’ maszynę w Komputery grupy roboczej:

[global]
workgroup = DOM
netbios name = serwerek
server string = domowy serwer plikow
security = share


A teraz po kolei:

Po zapisaniu pliku, należy jeszcze zrestartować serwer samby przez:

sudo service smbd restart

Teraz na komputerze z systemem Windows możemy kliknąć w Komputery grupy roboczej i pojawi się tam nasz serwerek. Wewnątrz jeszcze nic nie będzie, bo nic nie udostępniamy, ale wiemy przynajmniej że samba działa tak jak powinna. Spróbujmy więc udostępnić jakiś katalog z naszego komputera. W tym celu ponownie otwieramy plik smb.conf do edycji z uprawnieniami root`a i dopisujemy kolejne linijki:

comment = pierwszy udostepniony katalog
path = /moja/share
create mask = 0777
directory mask = 0777
browsable = yes
writable = yes
guest ok = yes


comment
Wiadomo .

Tak jak wcześniej, zapisujemy plik, restartujemy Sambę i mamy udostępniony katalog, który widać na każdym komputerze w naszej grupie roboczej.

W drugą stronę sytuacja jest znacznie prostsza, gdyż po instalacji samby w menu Miejsca->Sieć mamy wpis Sieć Windows. Po wejściu widzimy naszą grupę roboczą a wewnątrz niej wszystkie uruchomione komputery naszej grupy roboczej wraz z ich udostępnionymi katalogami. Należy pamiętać, że system Windows automatycznie udostępnia tzw. katalogi administracyjne, do których jednak nie uzyskamy dostępu bez podania hasła.

W kolejnej części opiszę jak w równie prosty sposób ograniczyć dostęp do udostępnionych zasobów.

Modem Sagem Fast 800 był swojego czasu jednym z najpopularniejszych modemów w ofercie Neostrady. Sam jestem jego posiadaczem (a raczej byłem ), dlatego postanowiłem go odszukać i przetestować go bez użycia UbuDSL czy Linnet.
Znaleziony w sieci opis okazał się skuteczny, dlatego umieszczam go tutaj.

Ze strony klik pobierz firmware dla modemu – ueagle-data-1.1.tar.gz

Otwórz terminal i przejdź do katalogu /lib/firmware:

cd /lib/firmware

Wypakuj tutaj ściągnięty wcześniej firmware:

sudo tar xvzf /ścieżka/do/firmware/ueagle-data-1.1.tar.gz

Następnie:

sudo mv ueagle-data-1.1 ueagle-atm

Wyedytuj plik /etc/ppp/chap-secrets:

sudo gedit /etc/ppp/chap-secrets

Usuń wszystko co w nim jest (o ile jest) i wklej poniższy kod:

"login_neostrady@neostrada.pl" * "hasło" *

Oczywiście odpowiednio uzupełnij pola. Zapisz plik (CTRL+S) i zamknij okno edytora tekstu. Następnie edytuj plik /etc/ppp/peers/ueagle-atm:

sudo gedit /etc/ppp/peers/ueagle-atm

I uzupełnij go w ten sposób:

user "login_neostrady@neostrada.pl"
plugin pppoatm.so 0.35
noipdefault
usepeerdns
defaultroute
persist
noauth

Uzupełnij pole login_neostrady! Zapisz plik (CTRL+S) i zamknij okno edytora tekstu.
Teraz pora na ustawienie serwerów DNS:

sudo gedit /etc/resolv.conf

I wklej do pliku:

nameserver 194.204.152.34
nameserver 217.98.63.164

Zapisz plik (CTRL+S) i zamknij okno edytora tekstu. Wszystko skonfigurowane, test połączenia możesz wykonać za pomocą komend:

sudo /sbin/modprobe pppoatm
sudo /usr/sbin/pppd call ueagle-atm

Jeśli wszystko działa, to należy dodać jeszcze prosty skrypt do autostartu, który będzie automatycznie nawiązywał połączenie z Internetem po zalogowaniu się do systemu:

cd /etc/init.d

Następnie:

sudo gedit ueagle-atm

i uzupełnij plik tak:

#!/bin/sh

/sbin/modprobe pppoatm
/usr/sbin/pppd call ueagle-atm

Zapisz plik (CTRL+S) i zamknij okno edytora tekstu.
Nadaj prawa do uruchamiania:

sudo chmod +x ueagle-atm

I na koniec:

sudo update-rc.d ueagle-atm defaults 20

Uruchom ponownie komputer i ciesz się z dostępu do Internetu

Otwieramy terminal i wpisujemy:

apt-get install netspeed

A następnie:

killall gnome-panel

Teraz wystarczy tylko dodać do panelu tak jak każdy inny aplet.
Wybieramy z menu kontekstowego “Monitor sieci”

A efekt jest następujący:

Aplet w akcji

Odpowiedź jest prosta. Instalujemy vnstat
W tym celu otwieramy konsolę i wpisujemy:

sudo apt-get install vnstat

Po zakończonej instalacji wykonujemy polecenie:

sudo vnstat -u -i ppp0

żeby program pokazywał nam co się dzieje z danymi tylko w przypadku używania naszego modemu usb.

Następnie uruchamiamy, oczywiście po  pewnym czasie aktywności w sieci, program vnstat. Wpisujemy w tym celu vnstat w terminalu

Naszym oczom powinno się ukazać coś takiego:

majsza@majsza-laptop:~$ vnstat
Database updated: Fri Apr  9 01:40:01 2010

ppp0

received:     508.58 MB (84.2%)
transmitted:      95.69 MB (15.8%)

total:     604.28 MB

rx     |     tx     |  total
-----------------------+------------+-----------
yesterday     60.33 MB |   13.71 MB |   74.04 MB
today     12.54 MB |    3.22 MB |   15.77 MB
-----------------------+------------+-----------
estimated       167 MB |      41 MB |     208 MB


sudo iwlist wlan0 scan

Po chwili zostanie wyświetlona lista dostępnych sieci bezprzewodowych. Teraz, aby połączyć się z siecią użyj polecenia:

iwconfig wlan0 essid nazwa_sieci key klucz_do_sieci

lub (jeśli sieć jest niezabezpieczona):

iwconfig wlan0 essid NAZWA_SIECI

W miejscu nazwa_sieci wpisz to, co widzisz po ESSID (w wynikach pierwszej komendy)
I na koniec:

dhclient wlan0

ifconfig -a

Teraz odszukaj kartę sieciową, której adres chcesz sprawdzić np. wlan0.

Adres MAC znajduje się w polu HWaddr, np:

HWaddr 00:25:d2:81:fa:ba

Jednak program ma otwarte źródło i każdy może go modyfikować, dlatego nie trzeba było długo czekać na rozwiązanie (a może “obejście”), problemu z połączeniem.

Otwórz terminal i wydaj polecenie:

sudo chmod -R 777 /usr/share/ubudsl/configs

Teraz:

sudo gedit /usr/share/ubudsl/configs/system.ini

I zamień pierwszą linijkę:

[Ubuntu_9.04]

na

[Ubuntu_9.10]

Zapisz plik, uruchom ponownie UbuDSL i skonfiguruj od nowa połączenie.

Oto dowód, że wszystko działa

Otwórz terminal i wpisuj kolejno:

sudo -s

cd /bin/


wget http://codebin.cotescu.com/uvcvideo/flip_webcam

chmod +x flip_webcam


flip_webcam 1

I odczekaj do zakończenia operacji – może to dosyć długo potrwać.

Teraz obraz powinien być poprawnie wyświetlany – tzn. nie będzie odwrócony do góry nogami. Może jednak być jeszcze odwrócony z lewej na prawą. Aby to zmienić wpisz:


flip_webcam 2

UWAGA!!! Po każdej aktualizacji jądra musisz te komendy wykonać ponownie (flip_webcam 1 oraz flip_webcam 2)

Na początek potrzebujemy jakiś adres URL radia. Kiedyś było to bardzo proste, gdyż każde radio podawało owy adres. Teraz przygotowane są gotowe playlisty, które należy otworzyć jak zwykły plik muzyczny. Jednak przy odrobinie chęci można łatwo z takiego pliku adres URL uzyskać. Oto jeden, zupełnie przypadkowy, wybrany na potrzeby artykułu: http://213.251.138.82:5950.

Exaile:
Otwórz aplikację, a następnie z menu Plik wybierz Otwórz adres URL. W podanym polu podaj adres stacji.

Amarok
Z menu Lista odtwarzania wybierz Dodaj strumień i podaj adres URL radia.

szmitas@ubuntu:~$

W moim przypadku jest to ubuntu.

Co zrobić, aby ją zmienić? Konieczna będzie edycja dwóch plików /etc/hostname oraz /etc/hosts.
Otwórz terminal i wydaj polecenie:

sudo gedit /etc/hostname

Znajduje się tam obecna nazwa komputera. Zmień ją. Zapisz plik (CTRL+S).

Teraz drugi plik:

sudo gedit /etc/hosts

Odszukaj adres komputera (w moim przypadku 127.0.1.1), obok niego znajduje się nazwa komputera, zmień ją. Zapisz plik (CTRL+S) i uruchom ponownie komputer.

sudo gedit /etc/apt/sources.list

Zjedź na sam dół i dodaj dwa wpisy:

deb http://ppa.launchpad.net/chromium-daily/ppa/ubuntu jaunty main
deb-src http://ppa.launchpad.net/chromium-daily/ppa/ubuntu jaunty main

Zapisz zmiany (CTRL+S) i wydaj polecenie:

sudo apt-get update

W przypadku brakujących kluczy przeczytaj ten poradnik – klik

Teraz zainstaluj przeglądarkę:

sudo apt-get install chromium-browser

Po zakończonej instalacji kliknij Programy > Internet > Chromium Web Browser i poznaj nową przeglądarkę

A tak wygląda przeglądarka (kliknij w miniaturę, aby powiększyć):

Przeglądarka Google Chromium

Umożliwia ona wciśnięcie rolki, co sprawi, że na ekranie pojawi się kółeczko. Teraz za pomocą ruchów myszki w górę i w dół można przesuwać zawartość strony.

Aby włączyć tą opcję, kliknij kolejno Edycja > Preferencje.

Teraz odszukaj kartę Zaawansowane.

W karcie Ogólne, w kategorii Przeglądanie zaznacz Używaj automatycznego przewijania.

Gotowe.

Teraz uruchom ponownie Minefiled, aby cieszyć się w pełni spolszczoną wersją aplikacji.

Spróbowałem przeinstalować program – nic.
Kombinowałem z innymi aplikacjami – nic.

Chciałem już reinstalować system, aż nagle mnie olśniło – skoro odłączyłem komputer od prądu, możliwe, że coś źle podłączyłem. Postanowiłem odpiąć wszystkie urządzenia USB i podłączyć je ponownie – jednak każde w inny port USB.

Po uruchomieniu systemu moim oczom ukazał się dymek: “Połączenie zostało nawiązane”.

W zależności od Twoich potrzeb, skorzystaj z opisu instalacji PHP4/PHP5.

Instalacja PHP4:
Najpierw:

sudo apt-get install php4 libapache2-mod-php4

A potem:

sudo /etc/init.d/apache2 restart

Jeśli zobaczysz w terminalu:

*Starting PHP [OK]

oznacza to, że wszystko przebiegło poprawnie i możesz korzystać z PHP4.

Instalacja PHP5:
Na dobry początek:

sudo apt-get install php5 php5-xsl php5-gd php-pear

I restart:

sudo /etc/init.d/apache2 restart

Jeśli zobaczysz to:

*Starting PHP [OK]

oznacza to, że możesz korzystać już z PHP5.

Aby upewnić się, że wszystko działa jak należy, otwórz terminal i wydaj polecenie:

sudo gedit /var/www/test.php

Jako zawartość pliku podaj:

<*?php phpinfo(); ?*>

Oczywiście usuń *. Zapisz plik, otwórz przeglądarkę internetową i w polu adresu podaj:

localhost/test.php

Jeśli wszystko działa jak należy, wydaj polecenie:

sudo rm /var/www/test.php

A jeśli nie działa:

sudo a2enmod php5
sudo /etc/init.d/apache2 force-reload

lub

sudo /etc/init.d/apache2 restart

Pamiętaj o usunięciu pliku test.php

Instalacja jest bardzo krótka i ogranicza się do jednego polecenia:

sudo apt-get install apache2

Po zakończonej instalacji, w katalogu /var pojawi się podkatalog www/. Do tego właśnie katalogu musisz skopiować swoje pliku, które chcesz udostępnić, więc:

sudo cp nazwa_pliku.rozserzenie /var/www

lub w przypadku katalogu:

sudo cp -R nazwa_katalogu /var/www

Pliki/katalogi skopiowane, teraz pora uzyskać adres IP. Jeśli masz stały IP możesz zapisać go sobie nad monitorem – zawsze będzie ten sam. Sprawa komplikuje się, gdy posiadasz zmienny IP, np. gdy korzystasz z Neostrady. Aby uzyskać adres IP wpisz w terminalu:

ifconfig

i odszukaj urządzenie za pomocą którego łączysz się z Internetem. W przypadku modemu będzie to ppp0, a karty sieciowej podpiętej do routera eth0. Adres IP kryje się za frazą inet addr.
Przed podaniem adresu znajomym, pamiętaj, żeby wyłączyć wszelkiego rodzaju firewalle lub dodaj ich adresy IP do wyjątków – w przeciwnym wypadku nic nie zobaczą.

ifconfig

Karty sieciowe oznaczane są jako ethX, gdzie X odpowiadaja jakiejś cyfrze. Karta sieciowa wbudowana w płytę główną będzie określana jako eth0, a dodatkowa eth1.
W przypadku, gdy w płytę główną nie ma wbudowanej żadnej karty, numeracja dodatkowych kart też rozpoczyna się od 0.

Na początek wyłącz kartę sieciową:

sudo ifconfig ethX down

Gdzie X to odpowiedni numer urządzenia
Aby zmienić adres MAC karty sieciowej wydaj polecenie:

sudo ifconfig ethX hw ether adres_MAC_karty_sieciowej

Gdzie adres_MAC_karty_sieciowej to… numer karty sieciowej, np:

sudo ifconfig eth0 hw ether 00:0A:E6:3E:FD:E1

Włącz ponownie kartę:

sudo ifconfig ethX up

Udostępnienie połączenia będzie opisane na przykładzie dwóch komputerów:
Komputer 1 (matka) - z systemem Ubuntu 9.04 – udostępniający połączenie.
Komputer 2 (dziecko) – z systemem Windows XP – odbierający połączenie.

Komputer 1 łączy się z Internetem przez modem Neostrady – ppp0 – i posiada kartę sieciową oznaczoną – eth0 - tędy sygnał będzie wysyłany na drugi komputer, na którym jest skonfigurowana karta sieciowa, ale o tym później.

Komputer 1:
Najpierw konfiguracja karty sieciowej.

1. Otwórz terminal i wydaj polecenie:

ifconfig

Jeśli wśród wyników tego polecenie zobaczysz eth0 i ppp0 – możesz czytać ten artykuł dalej. Jeśli masz eth0, eth1 etc. też możesz, ale nie gwarantuję powodzenia, gdyż sam musisz odpowiednio podmienić dane.

2. Wydaj teraz polecenie:

sudo gedit /etc/network/interfaces

3. W oknie edytora tekstu wklej następujący fragment:

auto lo
iface lo inet loopback

auto eth0
iface eth0 inet static
address 192.168.0.1
netmask 255.255.255.0

Oczywiście możesz podać inny niż 192.168.0.1 adres, ale ten jest popularny i łatwy do zapamiętania. Zapisz zmiany i uruchom ponownie komputer.

Karta sieciowa skonfigurowana.
Teraz kolej na instalację programu Firestarter, który tak naprawdę będzie udostępniał połączenie na drugi komputer:

1. Otwórz terminal i wydaj polecenie:

sudo apt-get install firestarter

2. Po zakończonej instalacji kliknij System > Administracja > Firestarter.

3. W oknie konfiguracji, w polu Konfiguracja interfejsów sieciowych, wybierz z listy Dialup device (ppp0) i zaptaszkuj obie opcje poniżej.

4. W kolejnym kroku wybierz z listy Ethernet device (eth0) i Zakończ konfigurację.

5. Dla pewności uruchom ponownie komputer.

Komputer 2:

1. Kliknij kolejno Start > Wszystkie programy > Akcesoria > Komunikacja > Połączenia sieciowe.

2. Jeśli miałeś utworzone już Połączenie lokalne, wejdź w jego właściwości i w pierwszej zakładce odszukaj Protokuł TCP/IP. Zaznacz go i kliknij Właściwości.

3. Wybierz ręczne ustawienie adresu:

Adres IP: 192.168.0.2
Domyślna maska: 255.255.255.0
Domyślna brama: 192.168.0.1

4. Jako adresy DNS podaj:

208.67.222.222
208.67.220.220

Zamknij wszystko i ponownie uruchom oba komputery. Na komputerze 1 połącz się z Internetem, po połączeniu sprawdź, czy na komputerze 2 jest Internet. Gotowe.

Tak jak pisałem – próbowałem wielu opcji jednocześnie podczas konfiguracji połączenia i nie gwarantuję, że poniższy opis jest poprawny, ale moim zdaniem są to najważniejsze rzeczy, które robiłem.

Jeśli komuś ten poradnik pomógł (lub nie) proszę o stosowny komentarz, razem rozwiążemy problem.

Ponieważ jest to klient konsolowy, posiada olbrzymie możliwości np. kontrolowanie jego pracy za pomocą telefonu komórkowego – pisałem o tym tutaj – Zdalne sterowanie Ubuntu poprzez telefon komórkowy

Instalacja:
Wpisz w terminalu:

sudo apt-get install rtorrent

Poczekaj na zakończenie instalacji.

Konfiguracja:
Utwórz katalogi, w których znajdować będą się pobrane pliki oraz seed’y:

mkdir ~/rtorrent && mkdir ~/rtorrent/pobrane && mkdir ~/rtorrent/pliki-ziarna && mkdir ~/.session

Wyedytuj plik konfiguracyjny:

gedit ~/.rtorrent.rc

Twoim oczom powinno ukazać się coś takiego:

# This is an example resource file for rTorrent. Copy to
# ~/.rtorrent.rc and enable/modify the options as needed. Remember to
# uncomment the options you wish to enable.

# Maximum and minimum number of peers to connect to per torrent.
#min_peers = 40
#max_peers = 100

# Same as above but for seeding completed torrents (-1 = same as downloading)
#min_peers_seed = 10
#max_peers_seed = 50

# Maximum number of simultanious uploads per torrent.
#max_uploads =15

# Tu ustawiamy prędkość wysyłania (upload) i pobierania (download) 0=bez ograniczeń
# Zalecana prędkość uploadu to 75% maksymalnej prędkości łącza
download_rate = 0
upload_rate = 24

# Domyślny katalog do zapisu pobranych plików:
directory = /home/twoja_nazwa/rtorrent/pobrane

#Katalog gdzie zapisywana będzie sesja
session = /home/twoja_nazwa/.session

# Przeszukiwanie danego katalogu na obecność torrentów do pobrania
# Zatrzymywanie gdy torrent (plik ziarna) zostanie usuniety (nie sprawdzone - zahaszowane)
schedule = watch_directory,5,5,load_start=/home/twoja_nazwa/rtorrent/pliki-ziarna/*.torrent
#schedule = untied_directory,5,5,stop_untied=/home/twoja_nazwa/rtorrent/pliki-ziarna/*.torrent

# Close torrents when diskspace is low.
#schedule = low_diskspace,5,60,close_low_diskspace=100M

# Stop torrents when reaching upload ratio in percent,
# when also reaching total upload in bytes, or when
# reaching final upload ratio in percent.
# example: stop at ratio 2.0 with at least 200 MB uploaded, or else ratio 20.0
#schedule = ratio,60,60,stop_on_ratio=200,200M,2000

# The ip address reported to the tracker.
#ip = 127.0.0.1
#ip = rakshasa.no

# The ip address the listening socket and outgoing connections is
# bound to.
#bind = 127.0.0.1
#bind = rakshasa.no

# Port range to use for listening.
port_range = 6890-6999

# Start opening ports at a random position within the port range.
port_random = yes

# Check hash for finished torrents. Might be usefull until the bug is
# fixed that causes lack of diskspace not to be properly reported.
check_hash = yes

# Set whetever the client should try to connect to UDP trackers.
use_udp_trackers = yes

# Alternative calls to bind and ip that should handle dynamic ip's.
#schedule = ip_tick,0,1800,ip=rakshasa
#schedule = bind_tick,0,1800,bind=rakshasa

# Encryption options, set to none (default) or any combination of the following:
# allow_incoming, try_outgoing, require, require_RC4, enable_retry, prefer_plaintext
#
# The example value allows incoming encrypted connections, starts unencrypted
# outgoing connections but retries with encryption if they fail, preferring
# plaintext to RC4 encryption after the encrypted handshake
#
# encryption = allow_incoming,enable_retry,prefer_plaintext

#
# Do not modify the following parameters unless you know what you're doing.
#

# Hash read-ahead controls how many MB to request the kernel to read
# ahead. If the value is too low the disk may not be fully utilized,
# while if too high the kernel might not be able to keep the read
# pages in memory thus end up trashing.
#hash_read_ahead = 10

# Interval between attempts to check the hash, in milliseconds.
#hash_interval = 100

# Number of attempts to check the hash while using the mincore status,
# before forcing. Overworked systems might need lower values to get a
# decent hash checking rate.
#hash_max_tries = 10

# Max number of files to keep open simultaniously.
#max_open_files = 128

# Number of sockets to simultaneously keep open.
#max_open_sockets = <no default>

# Example of scheduling commands: Switch between two ip's every 5
# seconds.
#schedule = "ip_tick1,5,10,ip=torretta"
#schedule = "ip_tick2,10,10,ip=lampedusa"

# Remove a scheduled event.
#schedule_remove = "ip_tick1"

Wypełnij odpowiednio pogrubione pola (katalogi utworzyłeś wcześniej)

Obsługa:
Ściągnij plik .torrent i umieść go w katalogu:

/home/twój_login/rtorrent/pliki-ziarna/

Uruchom program rTorrent:

rtorrent

Jeśli wszystko dobrze jest skonfigurowane, program powinien rozpocząć pobieranie.

Skróty klawiszowe:
Jako, że jest to klient konsolowy, obsługiwany jest za pomocą skrótów klawiszowych:
CTRL+D – zatrzymuje transfer wybranego torrenta. Gdy wciśniesz go razy pobieranie zostanie zatrzymane, a plik torrent usunięty.
CTRL+S – wznawia pobieranie zatrzymanego torrenta.
+ / - – zmienia priorytet pliku.
CTRL+Q – zamyka program, wciśnięty dwa razy, wymusza zamknięcie programu.

Więcej skrótów znajdziesz tutaj – klik

Jeśli ktoś z Was zna jakieś ciekawe i przydatne skróty, skrypty, związane z tym programem, może zostawić informację o tym w komentarzu.

Poradnik powstał na podstawie posta na forum debian.linux.pl