Pewnie nie raz drażnił Was (głównie użytkowników z Windows’em i Linuksem na jednej maszynie) fakt kiedy i czy w ogóle powstaną sterowniki do systemu plików ext4.
Niestety ja nie znam odpowiedzi na to pytanie

Jednak z pomocą przychodzi nam świetna aplikacja pod nazwą FSproxy.
Jest to tak na prawdę emulator (dokładnie quemu) miniaturowego linuksa (parę MB), który ma tylko i wyłącznie jedno zadanie, udostępnić przez SAMBĘ (linuksowy odpowiednik windowsowego SMB) wszystkie partycje danego dysku.

Fajnie się słyszy, a jeszcze szybciej instaluje

Pierwsze co należy zrobić, to pobrać FSproxy z tego adresu (najnowszą wersję oczywiście): fsproxy-1.0rc2.

Uruchamiamy instalator (oczywiście na windowsie) i zwracamy uwagę tylko na dwa momenty:
- wybór komponentów do instalowania, koniecznie zaznaczyć FSproxy oraz Network TAP Driver!
- na koniec instalacji należy zaznaczyć Configure FSproxy i kliknąć Finish.

W oknie konfiguracji ustawiamy następujące rzeczy:
- Drives – wybieramy dyski na których mamy linuksowe partycje (i które chcemy sobie udostępnić).
- Network – prawdopodobnie w rozwijanej liście będzie tylko jedno połączenie (te, które zostało stworzone podczas instalacji), klikamy w przycisk Connect to selected.
- Misc options – na razie można zostawić wszystko odznaczone.
Klikamy Save, następnie w tray’u klikamy PPM na FSproxy i wybieramy Start server.

Serwer startuje kilka sekund i powiadamia nas o powodzeniu (lub niepowodzeniu ) ładną chmurką

Od tego momentu wpisując w Moim komputerze \\fsproxy (lub \\192.168.255.1) zobaczymy wszystkie udostępnione partycje nie ważne czy to ext2/3/4, reiserfs itp.

Uwaga!
Aby móc dokonywać zmian na tych partycjach musimy po kliknięciu PPM na FSproxy wybrać opcję Switch to read-write mode lub żeby zapis był możliwy domyślnie – zaznaczyć w konfiguracji programu Read-write mode is default (z którą nie miałem osobiście żadnych problemów).

I w taki oto sposób magicznie możemy przeglądać różne systemy plików bez żadnych dziwnych przeglądarek czy szukania sterowników i modlenia się by działały

Przyjemnego korzystania ;]

Na początek utwórz katalog, w którym montowana będzie partycja. W tym celu użyj komendy mkdir, np.:

sudo mkdir /media/partycja

Teraz odszukać UUID partycji, którą chcesz zamontować. W tym celu wpisz w terminalu:

sudo fdisk -l

oraz

sudo ls -l /dev/disk/by-uuid/

Za pomocą pierwszego polecenia odszukasz oznaczenie partycji np. /dev/sda7, a za pomocą drugiego, jej UUID np. 07b20a04-b8fe-463a-84ac-fa4f3937e9f2. UWAGA!!! W przypadku partycji NTFS ich UUID jest krótszy.

Teraz pora na edycję głównego pliku /etc/fstab:

sudo gedit /etc/fstab

Znajduje się w niej lista montowanych partycji. Jeśli chcesz dodać nową, na końcu pliku dodaj wpis:
Dla partycji EXT3:

UUID=uuid_partycji katalog/do/którego/chcesz/zamontować/partycję ext3 defaults 0 1

Dla partycji EXT 4:

UUID=uuid_partycji katalog/do/którego/chcesz/zamontować/partycję ext4 defaults 0 1

Dla partycji NTFS:

UUID=uuid_partycji katalog/do/którego/chcesz/zamontować/partycję ntfs defaults,utf8,umask=007,gid=46 0 0

Zapisz plik (CTRL+S) i uruchom ponownie komputer.

Ściągnij “Ext2 Installable File System for Windows” z dowolnego źródła np – klik – i zainstaluj – oczywiście z poziomu Windows!

Do podziału partycji możesz użyć dowolnego (oczywiście przeznaczonego w tym celu) programu. Możesz to zrobić nawet w trakcie instalacji systemu Ubuntu, dzięki wbudowanemu programowi partycjonującemu.

Podstawą jest partycja w formacie ext3. Na niej będzie bazował cały system. Już na samym początku pojawiają się dwie drogi:
1. Utworzenie jednej partycji dla katalogu home i pozostałych plików.
2. Utworzenie osobnych partycji dla katalogu home i pozostałych plików.

Drugi sposób wydaje się korzystniejszy, ponieważ w razie formatowania partycji, na której umieszczone są pozostałe pliki, zostanie zachowany folder home, w którym zawarta jest m.in. konfiguracja Twojego konta.

Potrzebna Ci będzie również partycja SWAP. Przyjęło się, że rozmiar pamięci SWAP to 2xRAM. Moim zdaniem jest to gruba przesada i niepotrzebne “zużywanie” dysku twardego. System Ubuntu będzie korzystał z partycji SWAP wtedy, gdy pamięć RAM będzie już przepełniona, a system będzie potrzebował jej na nowe procesy. Łatwo można wywnioskować, że im więcej pamięci RAM, tym partycja SWAP może być mniejsza. Dla pamięci RAM z przedziału od 1-2GB wystarczy w zupełności ok. 500MB. Dla większej ilości pamięci można tą liczbę stopniowo zmniejszać lub pozostawić bez zmian.

Kilka przykładowych podziałów dysku:

Dysk 100GB, 2GB RAM, dwa systemy operacyjne:
Windows ~ 50GB – NTFS
Ubuntu (później określana jako “/”) ~ 10GB – ext3
home ~ 39GB – etx3
SWAP ~ 500MB

Dysk 100GB, 2GB RAM, dwa systemy operacyjne – bez podziału na “/” i “home”:
Windows ~ 50GB – NTFS
Ubuntu ~ 49GB – etx3
SWAP ~ 500MB

Dysk 40GB, 1GB RAM, tylko system Ubuntu:
/ ~ 10GB – ext3
home ~ 29gb – ext3
SWAP ~ 500MB

Dysk 40GB, 1GB RAM, tylko system Ubuntu – bez podziału na “/” i “home”:
/~ 39GB – ext3
SWAP ~ 500MB

Dysk odpowiednio podzielony, czas na instalację systemu. Uruchom ponownie komputer, po zbootowaniu płytki uruchom instalację i postępuj zgodnie z instrukcjami aż do momentu podziału dysku. Wybierz opcję “Ustaw ręcznie partycje”. Teraz wystarczy odpowiednio przypisać etykiety:
- partycję, na której będzie system + katalog home (powyżej nazywałem je “Ubuntu”), oznacz jako “/“,
- partycję, na której chcesz umieścić pliki systemowe oznacz jako “/“, a katalog home jako “home/“,
- partycję SWAP, oznacz jako SWAP.

Jeśli nie sformatowałeś wcześniej partycji, możesz zrobić to teraz, wystarczy zaznaczyć opcję “Formatuj“.

Powodzenia.