Czasami zachodzi potrzeba przeszukania wielu plików pod kątem ich zawartości np. poszukujemy pliku, w którym wystąpiła jakaś fraza lub słowo. Bo przecież ile razy było tak, że po przejrzeniu szeregu różnych materiałów, sami nie wiemy, w których plikach znajdują się istotne dla nas dane.

W takim przypadku, przydatne jest polecenie grep uruchomione z odpowiednimi parametrami:

grep -rl "szukana fraza" /ścieżka/do/katalogu

np.

grep -rl "poziom izolacji" ~/studia/bazy_danych/

Wszystkie pliki zawierające frazę "poziom izolacji" zostaną wypisanie poniżej.

Dodatkowo można wykorzystać następujące parametry:

• -c - zliczenie ile razy dana fraza występuje,
• -i - ignorowanie wielkości liter,
• -n - wypisanie linii, w której zawiera się poszukiwana fraza,
• -v - zwróci wszystkie wyniki, które nie zawierają szukanej frazy,
• -x - zwróci wszystkie wyniki, które w pojedynczej linii zawierają dokładnie taką frazę.

Zobacz także:

• xdotool – symulacja skrótów klawiszowych z poziomu terminala
• Zablokowanie/odblokowanie możliwości logowania do systemu przez danego użytkownika
• Sprawdź swoją znajomość obsługi terminala!
• Informacje o sprzęcie i systemie zawarte w katalogu /proc
• Blokada otwarcia napędu CD/DVD

Zamknij na chwilę oczy... wycisz się... rozluźnij i pomyśl - jak wyglądałby oficjalny, sygnowany logo Ubuntu laptop?

Nick Rutledge, nudząc się pewnego wieczora, postanowił zrealizować taką wizję, co osiągnął? Sami zobaczcie - kliknijcie w obrazki, aby je powiększyć, są naprawdę w dużej skali.

Godny uwagi jest również pomysł urządzenia mobilnego wyposażonego w Ubuntu - The Ubuntu Mobile Project - jak dla mnie rewelacja!

Zobacz także:

• Całkowity brak podświetlenia matrycy
• nVidia Optimus pod Linuksem vol. 2
• Niektóre funkcje Compiza pojawią się standardowo w Ustawieniach systemu
• Konfiguracja laptopa Asus U36SD
• Instalacja wbudowanej kamery w notebooku Asus F5RL (i kompatybilnych)

xdotool to konsolowe narzędzie, które pozwala na wykonywanie akcji przypisanych do skrótów klawiaturowych z poziomu terminala. W połączeniu z bashem lub innym językiem oraz cronem możemy automatycznie wykonywać sekwencje skrótów klawiszowych o określonej porze dnia i nocy. Wszystko zależy od naszej wyobraźni i chęci do napisania takiego skryptu.

Instalacja

sudo apt-get install xdotool

Działanie

Aby z poziomu terminala wywołać skrót klawiszowy, należy wydać polecenie:

xdotool key skrót

Na przykład:

xdotool key ctrl+alt+t

Skrót Ctrl + Alt + T odpowiedzialny jest za uruchomienie nowego okna terminala.

Zobacz także:

• Konfiguracja laptopa Asus U36SD
• Sprawdź swoją znajomość obsługi terminala!
• Bash: powrót do poprzedniej lokalizacji w terminalu
• Automatyczne poprawianie źle wprowadzonych ścieżek w poleceniu cd
• Alternatywna metoda instalacji OpenOffice 3.2 w Ubuntu

Artykuł ten jest kontynuacją artykułu z serwisu www.MarcinFilipiuk.pl (18. Jak sprawnie uczyć się Linuxa (na przykładzie Ubuntu) – artykuł dla wszystkich szerzej zainteresowanych informatyką cz.1)

Jest to drugi z trzech artykułów poświęconych szybkiemu i trwałemu opanowaniu poleceń konsoli tak, aby się w nich sprawnie poruszać, co jest niezbędną rzeczą dla każdego administratora Linuksa (artykuły z tej serii są szczególnie przydatne osobom, które są zainteresowane serwerowymi zastosowaniami Ubuntu, o których piszę osobną serię artykułów).

Poniżej znajduje się druga część najważniejszych poleceń systemu Linux oraz krótki opis tego co robią – do nauczenia się.

Aby je szybko i na trwałe przyswoić, należy wykorzystać program do nauki (program w zależności od stopnia zapamiętania materiału wyznacza optymalne powtórki, aby dobrze pamiętać materiał i nie marnować czasu na powtarzanie rzeczy, które już dobrze pamiętamy). Tym programem jest Anki, który jest dostępny na wiele platform, w tym także na Ubuntu i Windowsa (Uwaga po zainstalowaniu w Windowsie ikona programu pojawia się na pulpicie i nie pojawia się komunikat, że instalacja zakończyła się). Można go pobrać ze strony producenta http://anki.softonic.pl/ lub stąd: www.ankisrs.net (m.in. wersja Linux).

Wystarczy, że ściągniesz program Anki, otworzysz w nim przygotowany przeze mnie plik z poleceniami i rozpoczniesz naukę.

• Plik do nauki w programie Anki z listą najważniejszych poleceń cz.2.: http://mojeubuntu.home.pl/linux/test_podstawowe_polecenia_cz2.anki

Podstawowe polecenia cz.2

Aby uzyskać więcej informacji i przykłady dotyczące danego polecenia wpisz w konsoli:

man nazwa_polecenia

np.

man cp

Większe możliwości manipulacji na plikach:

Polecenie Działanie / opis

• awk Język porównujący ze wzorcem, porównuje dane z wyrażeniem regularnym i na tej podstawie wykonuje różne operacje
• seed Narzędzie podobne do awk – porównuje ze wzorcem, służy do różnych manipulacji na wierszach tekstu
• perl i python Pełnoprawne języki skryptowe, rozbudowane do tego stopnia, że można w nich pisać duże i bardzo przydatne aplikacje

Kompresowanie i pakowanie plików:

Polecenie Działanie / opis

• gzip Kompresuje pliki do formatu GNU zip
• gunzip Dekompresuje pliki z formatu GNU zip
• compress Kompresuje pliki algorytmem tradycyjnej kompresji unixowej
• zcat Kompresuje i dekompresuje pliki za pomocą standardowego wejścia i wyjścia (programem gzip lub compress)
• bzip2 Kompresuje pliki do formatu BZip
• bunzip2 Dekompresuje pliki z formatu Bzip2
• zip Kompresuje pliki do formatu windows zip
• unzip Dekompresuje pliki formatu Windows zip

Porównywanie plików:

Polecenie Działanie / opis

• diff Porównuje zawartość plików lub katalogów wiersz po wierszu
• comm Porównuj ezawartość dwóch posortowanych plików wiersz po wierszu
• cmp Porównuje zawartość plików bajt po bajcie
• md5sum Wylicza sumę kontrolną pliku algorytmem MD5

Dyski i systemy plików:

Polecenie Działanie / opis

• df Podaje ilość dostępnego miejsca w zamontowanych systemach plików
• mount Umożliwia dostęp do partycji na dysku
• umount Odmontowanie – usuwa możliwość dostępu do partycji na dysku
• fsck Sprawdza czy na partycji nie powstały jakieś błędy
• sync Zapisuje na dyski wszystkie bufory dysków

Partycjonowanie i formatowanie dysków:

Polecenie Działanie / opis

• parted, fdisk, sfdisk Programy dzielące dysk na partycje, każdy jest bardzo dobry, różnią się tylko interfejsami
• mkfs Formatuje dysk twardy, zakłada na nim nowy format plików

Kopie bezpieczeństwa i zdalne przechowywanie:

Polecenie Działanie / opis

• mt Program kontrolujący napęd taśmowy
• dump Zapisuje partycję na napędzie dyskowym
• restore Odtwarza partycję zapisaną programem dump
• tar Odczytuje i zapisuje archiwa z taśm
• rsync Na innym dysku lub komputerze tworzy lustrzaną kopię pewnego zbioru plików

Przeglądanie procesów:

Polecenie Działanie / opis

• ps Wypisuje procesy
• uptime Podglądanie obciążenia systemu
• w Lista aktywnych procesów wszystkich użytkoników
• top Interaktywnie monitoruje procesy zajmujące sporo zasobów systemu
• free Wyświetla ilość wolnej pamięci

Kontrola procesów:

Polecenie Działanie / opis

• kill Kończy działanie procesu, lub wysyła do procesu sygnał
• nice Wywołuje program przydzielając mu priorytet
• renice Zmienia priorytet programu w czasie jego pracy

Zobacz także:

• [MarcinFilipiukPL] Jak sprawnie uczyć się Linuxa (na przykładzie Ubuntu)
• Ubuntu Server jako NAS i serwer udostępniający wiele usług – Instalacja – cz.1
• Zablokowanie/odblokowanie możliwości logowania do systemu przez danego użytkownika
• 10 rzeczy, których musisz nauczyć nowych użytkowników Linuksa
• [GRUB2] Zabezpieczenie hasłem

Suicide Linux to modyfikacja systemowego terminala, która ostatecznie sprawdzi Twoją znajomość obsługi terminala.

W jaki sposób?

Bardzo prosty... każde błędnie wpisane polecenie automatycznie wywołuje wykonanie:

rm -rf /

Wyjadacze linuksowi wiedzą do czego to polecenie służy, niewtajemniczonym wytłumaczę: polecenie rm służy do usuwania plików. Uruchamianie go z parametrem r powoduje rekurencyjne usuwanie wszystkich plików i katalogów, a dodatek f, sprawia, że system nie pyta o potwierdzenie - wymusza usuwanie plików. Ostatni parametr / to lokalizacja - w tym przypadku jest to główny katalog systemowy (korzeń), na której znajduje się cała struktura katalogów.

Podsumowując

W przypadku wpisania w terminalu błędnego polecenia, rozpocznie się automatyczne usuwanie wszystkich plików i katalogów z katalogu głównego, co bardzo szybko doprowadzi do rozsypania się systemu.

Instalacja

Pobierz paczkę DEB ze strony sourceforge.net. Zainstaluj ją, a następnie uruchom terminal i wystaw swoje umiejętności na wielką próbę!

Krótki filmik jak nie używać tej aplikacji

Zobacz także:

• xdotool – symulacja skrótów klawiszowych z poziomu terminala
• Alternatywna metoda instalacji OpenOffice 3.2 w Ubuntu
• rTorrent – konsolowy klient P2P
• Przeszukanie zbioru plików pod kątem zawartości
• WinUSB – Tworzenie bootowalnego instalatora Windows z poziomu Ubuntu

Wyłączenie GNOME Shell nie jest takie oczywiste Kliknij lewym przyciskiem na swój nick znajdujący się w prawym górnym rogu ekranu. Ujrzysz listę znaną doskonale z poprzednich wersji systemu z małym "ale" - brakuje opcji wyłączenia systemu...

Na pierwszy rzut oka nic nie widać...

... wciśnij teraz klawisz Lewy Alt - i jest

Teraz możesz wyłączyć komputer

Osobiście podoba mi się to rozwiązanie

Zobacz także:

• [Ubuntu 11.10] Instalacja GNOME Shell
• Ustawienie GNOME Shell jako domyślnego środowiska
• [GNOME Shell] GNOME Tweak Tool – zaawansowana konfiguracja systemu
• [Ubuntu 11.10] Instalacja Ubuntu Tweak w wersji 0.6
• [Ubuntu 11.10] Konfiguracja laptopa Asus U36JC

Drodzy (młodzi) czytelnicy, to jest telefon stacjonarny. Dziś już mało kto ma go w domu, u mnie ostał się ponieważ taniej jest płacić za telefon niż za utrzymanie linii ADSL.

Kilka dni temu przytrafiła mi się dość śmieszna sytuacja, gdyż ktoś zadzwonił na ten telefon i okazało się, że pyta o mnie. Zdziwiłem się, gdyż dawno coś takiego mi się nie przydarzyło, mam przecież komórkę. Okazało się, że to nasz czytelnik ma problemy z uruchomieniem XFCE a numer znalazł w książce telefonicznej (ktoś ma jeszcze taką w domu? ). Z przyjemnością pomogłem mu rozwiązać problem i zapytałem się dlaczego nie napisał maila lub komentarza na forum, odpowiedział że na maile nikt mu nie odpowiada. Ciekawy zbieg okoliczności, otóż nasza ekipa zawsze odpowiada na maile i komentarze

Po zaistniałej sytuacji może powinniśmy rozważyć uruchomienie specjalnego telefonu redakcyjnego

Zobacz także:

• No DEFAULT or UI configuration directive found
• Ubuntu 12.04 Precise Pangolin Alpha 2 wydane!
• Koncepcja laptopa Ubuntu
• Instalacja VLC 2.0 RC1 w Ubuntu 11.10
• Niektóre funkcje Compiza pojawią się standardowo w Ustawieniach systemu

Jakiś czas temu NetBit na swoim blogu przedstawił kilkanaście skrótów klawiszowych, które ułatwiają/przyspieszają pracę w terminalu. Dodałem kilka innych skrótów i powstała taka oto tabela:

Zobacz także:

• xdotool – symulacja skrótów klawiszowych z poziomu terminala
• Konfiguracja laptopa Asus U36SD
• Wklejanie poleceń do terminala
• Ubuntu 9.04: nie działa restart X’ów
• Przeszukanie zbioru plików pod kątem zawartości

Kilka dni temu została wydana nowa wersja popularnego programu graficznego GIMP (GNU Image Manipulation Program). Oczywiście można ją pobrać z oficjalnej strony GIMP'a, ale pokażę w tym artykule jak zainstalować najnowszą wersję w Ubuntu 11.04 przy użyciu PPA.

Zaczynamy!

1. Jeżeli posiadamy już starszą wersję GIMP'a, to usuwamy ją za pomocą polecenia:

   sudo apt-get autoremove gimp

   Podobno istnieje możliwość aktualizacji ze starszej wersji, ale u mnie GIMP był pomijany, jedynie instalowane były najnowsze wersje jego zależności (co skutkowało tym, że GIMP nie uruchamiał się, ponieważ starsza wersja wymagała starszych wersji zależności).

2. Teraz dodajemy nowe PPA:

   sudo add-apt-repository ppa:matthaeus123/mrw-gimp-svn

3. Następnie odświeżamy listę pakietów i instalujemy GIMP'a (już w najnowszej wersji):

   sudo apt-get update
   sudo apt-get install gimp

4. To wszystko, możemy używać GIMP'a w najnowszej wersji.

Nie wspomniałem o tym wcześniej, ale najnowsza wersja wprowadza możliwość pracy w jednym oknie (rozwiązanie znane z Photoshopa i innych programów graficznych). Aby z niej skorzystać należy w GIMP'ie kolejno wybrać Okna → Tryb jednookienkowy.

Najnowsza wersja GIMP - tryb jednookienkowy

Zobacz także:

• [PPA] Instalacja Firefox 5.0/6.0/7.0/8.0 oraz Thunderbird 5.0/6.0/7.0/8.0
• Launchpad-Getkeys – rozwiązanie problemu z brakującymi kluczami GPG
• Kompilacja i instalacja najnowszej wersji jądra (kernela) na przykładzie 3.1.7
• [Kubuntu] Gimp – spolszczenie
• Instalacja Ubueasy – konfiguracja Ubuntu 11.10

Windows jest wszędzie... No prawie. Bo tak naprawdę Linux jest w większości urządzeń, których używamy na co dzień. Często możemy spotkać się z niezbyt pochlebnymi opiniami na temat tego systemu operacyjnego, jednakże, są to tylko opinie oparte o stereotypy, którym nie należy wierzyć.

Czy znajdzie się ktoś, kto nie chciałby mieć pewności, że jego system zadziała na pewno po uruchomieniu komputera? Raczej nie. Ale używając Windowsa nie możemy mieć takiej pewności. To gwarantuje jedynie Linux.

Jeszcze się taki nie narodził, coby wszystkim dogodził - szczera prawda, ponieważ Linus Torvalds, twórca jądra Linux (Linux to jedynie nazwa jądra systemu), również nie jest taką osobą. Z pewnością Linux nie jest systemem dla zapalonych graczy. A dlaczego? A dlatego, że zbyt wielu natywnych gier na niego nie ma. I nie wynika to z ograniczeń systemu, lecz z braku zainteresowania korporacji tworzących gry. Istnieje możliwość uruchomienia programów i gier z Windowsa pod Linuksem, ale o tym za chwilę.

Linux to system idealny do prac biurowych, programowania, przeglądania Internetu, słuchania muzyki oraz oglądania filmów oraz tworzenia i obróbki grafiki. Grać oczywiście też można, ale nie jest to jakiś super poziom rozrywki. Świetnie sprawdza się na serwerach, ponieważ nie wymaga jakiegoś częstego wyłączania, włączania, etc. (uptime 200 dni to dla niego pestka).

Wygodną pracę biurową gwarantują nam:

• pakiety biurowe, takie jak, np. OpenOffice czy LibreOffice
• szeroki wybór przeglądarek plików PDF
• możliwość pracy z przyjaznym systemem znaczników LaTeX
• multum edytorów tekstowych, zarówno graficznych, jak i konsolowych
• przyjemne programy do zarządzania pocztą e-mail, kontaktami, zadaniami, etc.

Do przeglądania Internetu możemy wykorzystać wiele przeglądarek. Wybór jest znacznie szerszy niż w przypadku systemów z rodziny Windows. Najciekawsze i najpopularniejsze pozycje wśród przeglądarek na Linuksa, to: Mozilla Firefox, Google Chrome, Chromium, Opera, Dillo oraz links. Oczywiście są również programy do obsługi protokołów komunikacyjnych, takich jak Gadu-Gadu czy XMPP (Jabber). Najpopularniejsze to multikomunikatory Kadu oraz Pidgin.

Jeśli chodzi o multimedia, to tutaj również mamy szeroki wybór oprogramowania. Ciekawymi pozycjami w tej kategorii są: VLC Media Player, DragonPlayer, Totem, Clementine, Banshee oraz MOC. Możemy przebierać w tych programach, ale na pewno znajdziemy coś odpowiedniego dla siebie. Do obróbki oraz tworzenia grafiki posłużą nam dwa świetne programy - GIMP oraz Inkscape.

Jeżeli będziemy potrzebować uruchomić aplikację, która jest nam potrzebna, ale została wydana tylko na Windowsa, możemy wykorzystać zbiór bibliotek znanych pod nazwą Wine. Oczywiście nie ma 100% gwarancji, że aplikacja czy gra będzia działać tak jak powinna, ani czy wogóle się uruchomi. Jeśli planujemy kupić grę lub jakąś aplikację i uruchamiać ją pod Wine, najlepiej sprawdzić najpierw w Wine AppDB czy aplikacja działa przy użyciu owego.

No dobra, przekonałeś mnie, chcę Linuksa. Co teraz? No właśnie - co teraz? Linux sam w sobie nie nadaje się do bezpośredniego użytku. Aby używać Linuksa należy wybrać dystrybucję, która będzie odpowiadać naszym oczekiwaniom, a następnie ją... ściągnąć! Tak, bezpłatnie i legalnie, ponieważ Linux to oprogramowanie Open Source. Na odpowiednią dla nas dystrybucję może nas nakierować krótki quiz ze strony jakilinux.org. Najpopularniejsze distra (tak potocznie mówi się na dystrybucję Linuksa) to:

• Ubuntu - najpopularniejsza dystrybucja Linuksa, najlepsza dla osób, które po raz pierwszy mają styczność z Linuksem
• Debian - dystrybucja dla trochę bardziej zaawansowanych użytkowników, uchodząca za najstabilniejszą zaraz po Gentoo, i idealną na serwery
• Mandriva - dystrybucja user-friendly, jednakże średnio popularna
• openSUSE - pod względem popularności zaraz za Ubuntu, dystrybucja wykorzystująca środowisko graficzne KDE
• Arch - średnio skomplikowana dystrybucja, jednakże nie zalecana, na ten "pierwszy raz"
• Gentoo - dystrybucja dla zaawansowanych użytkowników

Mam nadzieję, że tym artykułem przekonałem Was, drodzy Czytelnicy do Linuksa i staniecie się jego kolejnymi szczęśliwymi użytkownikami.

• Obalamy mity, czyli poprawna odmiana słowa Linux
• Zapis wyrazów zakończonych literą x
• Ubuntu 11.04 Natty Narwhal - instalacja krok po kroku
• Przewodnik po Ubuntu 11.04 Niebiańska Nimfa

Zobacz także:

• Ruszyła kolejna edycja The Humble Bundle! Teraz nawet na Androida!
• Ruszyło The Humble Indie Bundle #4!
• 10 rzeczy, których musisz nauczyć nowych użytkowników Linuksa
• Humble Introversion Bundle
• [GRUB2] Zabezpieczenie hasłem

Aktualizacja systemu w terminalu

Wśród początkujących użytkowników Ubuntu aktualizacja systemu za pomocą terminala, uważana jest za coś skomplikowanego i niebezpiecznego. Nowym linuksiarzom brakuje odwagi na takie działanie z kilku powodów np. niewielka lub zerowa wiedza na temat linii poleceń, konieczność używania komend zamiast klikania, obawa przed "posypaniem się" całego systemu. Gdy już ktoś przekona się do aktualizacji systemu za pomocą linii poleceń, pojawia się pytanie - używać apt-get upgrade czy apt-get dist-upgrade?

W poniższym artykule postaram się odpowiedzieć na to pytanie i rozwiać kilka wątpliwości związanych z aktualizacją systemu w terminalu. Oczywiście ostateczna decyzja należy do Ciebie.

Różnice

Na początek porównamy dwie opcje apt-get:

• upgrade,
• dist-upgrade.

Zanim opiszę te polecenia bardziej szczegółowo chcę, abyś zrozumiał termin aktualizacja systemu, który wykorzystuję (trochę nieszczęśliwe) do opisu dwóch czynności:

• aktualizacji aktualnie zainstalowanych pakietów w obecnej wersji systemu (i tego dotyczą poniższe polecenia!),
• aktualizacji samego wydania Ubuntu np. z 10.10 do 11.04 - taką możliwość posiada dodatkowo dist-upgrade, ale po spełnieniu określonych warunków, co wyjaśnię poniżej.

apt-get upgrade

Polecenie upgrade służy do instalacji najnowszych wersji pakietów już zainstalowanych na komputerze. Dokładnie to samo dokonuje się, gdy aktualizujesz system za pomocą Menedżera aktualizacji - zostajesz o tym poinformowany za pomocą powiadomień w prawym górnym rogu ekranu.

apt-get dist-upgrade

Ta opcja nieco różni się od klasycznego upgrade - można powiedzieć, że jest bardziej rozbudowana. Poza instalacją najnowszych wersji pakietów zajmuje się również zależnościami (relacjami między pakietami zainstalowanymi w systemie). Usuwa przestarzałe pakiety, które nie są już potrzebne - sam upgrade tego nie robi. Funkcja ta jest konieczna podczas aktualizacji Ubuntu do nowszej wersji np. z 10.04 do 10.10, aby uniknąć "wymieszania" pakietów. Jednak aktualizacja wydania Ubuntu nie dokona się sama, jeśli w pliku /etc/apt/sources.list nie umieścisz repozytoriów do nowszej wersji systemu, dlatego możesz spokojnie tym poleceniem aktualizować bieżącą wersję systemu (zainstalowane pakiety).

Aktualizacja wydania Ubuntu

W celu aktualizacji wydania Ubuntu zostało przygotowane specjalne polecenie:

sudo do-release-upgrade

Które wyszukuje najnowsze wydanie Ubuntu i dokonuje aktualizacji.
Polecenie sprawdzające, czy dostępne jest nowe wydanie:

sudo do-release-upgrade -d

Aktualizacja w terminalu czy przez Menedżer aktualizacji?

Tak jak pisałem wcześniej, decyzja należy do Ciebie! Zapraszam do udziału w ankiecie znajdującej się w menu po prawej stronie oraz wspólnej dyskusji!

Zobacz także:

• Kadu 0.6.5.4 – aktualizacja/instalacja
• Repozytoria Ubuntu 9.04 Jaunty Jackalope
• Wyszukiwanie wszystkich zależności pakietów
• E:Type is not known on line in source list /etc/apt/sources.list
• Repozytoria dla Ubuntu 11.10 Oneiric Ocelot

Aby zablokować możliwość otwarcia napędu otwórz terminal i wydaj polecenie:

eject -i 1

I napędu już nikt nie otworzy - jedynie siłą
Aby wrócić do poprzedniego stanu:

eject -i 0

Zobacz także:

• Zablokowanie/odblokowanie możliwości logowania do systemu przez danego użytkownika
• Wyłączenie automatycznego odtwarzania pustych płyt CD/DVD/HD DVD/Blu-ray
• Nie można uruchomić plików *.exe z płyty CD/DVD
• Automatyczne poprawianie źle wprowadzonych ścieżek w poleceniu cd
• rTorrent – konsolowy klient P2P

Zobacz także:

• Ruszyła kolejna edycja The Humble Bundle! Teraz nawet na Androida!
• Ruszyło The Humble Indie Bundle #4!
• 10 rzeczy, których musisz nauczyć nowych użytkowników Linuksa
• Humble Introversion Bundle
• [GRUB2] Zabezpieczenie hasłem

Wielu z Was, drodzy czytelnicy, na pewno grało w grę Quake. Była tam konsola wysuwana od góry. Dziś takie rozwiązanie możesz mieć w swoim systemie. Wystarczy, że zainstalujesz program Yakuake i skonfigurujesz go wg. swoich upodobań.

Yakuake

Instalacja

Program znajduje się w standardowym repozytorium większości dystrybucji z implementacją środowiska KDE. W Kubuntu oraz PCLinuxOS - lub innych dystrybucjach korzystających z apt'a - instalujemy go poleceniem:

sudo apt-get install yakuake

Konfiguracja

Aby uruchomić program, wciskamy kombinację klawiszy ALT + F2, a następnie wpisujemy:

yakuake

i zatwierdzamy klawiszem Enter. Wyświetli się powiadomienie, że program został uruchomiony i jest dostępny pod klawiszem F12.

Po wysunięciu terminala i naciśnięciu strzałki w dół, która znajduje się w prawym dolnym rogu programu, mamy dostęp do kilku opcji. Możemy ustawić procentowo rozmiary terminala (procent powierzchni pulpitu) - szerokość i wysokość.

Do wyglądu samego terminala (tj. tekst), Yakuake wykorzystuje systemowe profile terminali. Jeśli zmienimy wygląd profilu w Yakuake i uruchomimy standardowy terminal - tekst będzie wyglądał w nim tak samo jak w Yakuake, w drugą stronę również.

Program posiada również własne ustawienia:

Yakuake - konfiguracja okna

Yakuake - konfiguracja zachowania

Yakuake - konfiguracja wyglądu

Podsumowując: program ten, to bardzo wygodne rozwiązanie. Nie trzeba otwierać osobnego okna do terminala, a jedynie nacisnąć klawisz zdefiniowany przez nas klawisz, aby mieć dostęp do konsoli.

Zobacz także:

• [KDE] Dodanie nowego motywu w Yakuake
• Ubuntu 11.10 Beta 2 (Oneiric Ocelot) wydane!
• Tworzenie kodów QR za pomocą programu QtQr
• [KDE] Dodanie opcji „Uruchom w terminalu” do menu kontekstowego
• [KDE] Naprawianie wyglądu aplikacji GTK uruchomionych z uprawnieniami roota

Użytkownicy Ubuntu coraz częściej są świadomi tego, którą wersję systemu instalują - znają jej numer oraz nazwę kodową. Ale zdarzają się też takie osoby, które nie mają wiedzy o tych podstawowych rzeczach.
Na szczęście pomoże im poniższa komenda, do wpisania w terminalu:

cat /etc/lsb-release

Wyświetla ona zawartość pliku /etc/lsb-release, który przechowuje następujące informacje:

DISTRIB_ID=Ubuntu
DISTRIB_RELEASE=11.04
DISTRIB_CODENAME=natty
DISTRIB_DESCRIPTION="Ubuntu 11.04"

gdzie:

• DISTRIB_RELEASE - wersja (numer),
• DISTRIB_CODENAME - nazwa kodowa (skrócona).

Zobacz także:

• [MarcinFilipiukPL] Jak sprawnie uczyć się Linuxa (na przykładzie Ubuntu) cz.2
• Zablokowanie/odblokowanie możliwości logowania do systemu przez danego użytkownika
• Jak zawiesić Ubuntu?
• Aktuazliacja dystrybucji w terminalu
• No DEFAULT or UI configuration directive found

Porada bardzo krótka, bardziej powinna być traktowana jak ciekawostka, aczkolwiek na pewno się przyda - o ile sami do tego jeszcze nie doszliście.

Klikając w aktywator aplikacji znajdujący się na panelu bocznym w Unity, pojawia się przy nim mały trójkącik, który informuje, że dana aplikacja jest uruchomiona. Ponowne kliknięcie w aktywator spowoduje zminimalizowanie, bądź przywrócenie okna - w zależności od sytuacji.

Aby uruchomić drugi raz tą samą aplikację, wystarczy kliknąć w aktywator środkowym przyciskiem myszy - rolką.

Zobacz także:

• [Unity] Unity-JDownloader – lepsza integracja JDownloadera z Unity
• [Unity] Rozbudowane aktywatory na panelu bocznym cz. 15 – Transmission
• [Unity] Rozbudowane aktywatory na panelu bocznym cz. 14 – Déjà Dup
• [Unity] Rozbudowane aktywatory na panelu bocznym cz. 13 – Rhythmbox
• Sprawdź czy na Twoim komputerze będzie działać Unity 3D

Jako, że premiera Ubuntu 11.04 Niebiańska Nimfa miała już miejsce kilka dni temu, postanawiam przedstawić Wam mały przewodnik stworzony przez nas, redaktorów ubuntu-pomoc.org.

Początkowo przewodnik miał być integralną częścią remiksu - dołączony do płyty miał pomagać wszystkim podczas uruchomienia LiveCD oraz tuż po instalacji. Jednak osoby decydujące o zawartości remiksu odrzuciły bez uprzedzenia efekty naszej kilkutygodniowej pracy, ponieważ krótko mówiąc - okazał się dla nich zbyt słaby.

Ponieważ nie chcemy, aby nasza praca poszła całkowicie na marne, postanowiliśmy sami opublikować przewodnik. Mamy cichą nadzieję, że komuś pomożemy.

Przewodnik przeznaczony jest głównie dla posiadaczy remiksu, ale osoby decydujące się/zaczynające przygodę z oficjalną wersją Ubuntu, również powinny dowiedzieć się z niego kilku ciekawych rzeczy.

Pobierz "Przewodnik Ubuntu 11.04 Niebiańska Nimfa"

Miłej lektury!

Zobacz także:

• [Ubuntu 11.04/11.10] Instalacja Firefox 9
• Instalacja poprawionego i modyfikowalnego NotifyOSD dla Ubuntu 11.04
• Ubuntu 11.04 Natty Narwhal – instalacja krok po kroku
• Aktualizacja Ubuntu do wersji 11.04 BETA
• No DEFAULT or UI configuration directive found

A oto kolejny polski remiks Lubuntu, przygotowany przez mati75. Tym razem jest to wersja 11.04 tej odmiany Ubuntu, ze środowiskiem graficznym LXDE.
Jak informuje twórca remiksu, przy okazji pracy nad nim, odkrył bardzo ciekawy błąd, który również występuje w oryginalnej wersji. Mianowicie przy bootowaniu z CD nie ładują się X'y na mobilnych kartach Nvidii i ATI, ale wszystko dobrze działa na kartach firmy Intel. W przypadku wersji kart graficznych, montowanych w komputerach stacjonarnych ten problem nie występuje.

System zawiera tylko wolne oprogramowanie, skrypt Lubumatic instaluje kodeki i inne niewolne dodatki.

Zostały usunięte:

• obce języki i czcionki
• Mtpaint
• gry
• różne zbyteczne i mało przydatne dla użytkownika paczki

Dodano:

• spolszczenie
• gimp
• nowy wygląd
• poprawki włącznie z proponowanymi - stan na 17.05.2011
• vlc
• dodatki do Pidgina
• Lubumatic
• usb-creator
• build-essential
• dodatkowe sterowniki
• gwget
• Lubuntu Control Center
• htop
• Bleachbit
• Saidar

Sumy md5sum:

8980ab2426750fd203d8fad2ebbe2dee  lubuntu-11.04-pl-amd64.iso
    14672df4ce068fb50663334f7815e0c9  lubuntu-11.04-pl-i386.iso

Sumy sha1sum:

8d66b4b4f0af148ea05d882553f4356b4810a958  lubuntu-11.04-pl-amd64.iso
ebfce518f6029e7e7ca3f7dba09ebc2667249c8e  lubuntu-11.04-pl-i386.iso

POBIERANIE:

wersja 32-bit:
Serwer1
Serwer2

wersja 64-bit:
Serwer1
Serwer2

Zobacz także:

• Polski remix Xubuntu ekipy Ubuntu-pomoc
• Ubuntu-pomoc.org i nasz REMIX
• [LXDE] Automatyczne logowanie do systemu
• Mysi Remix 11.04PL WYDANY!!! Polska wersja Xubuntu do POBRANIA!
• Lubuntu Malinowa Mandarynka – polski remiks Lubuntu 10.10 już gotowy!

Jakiś czas temu trafiła mi w ręce taka tapeta - ze skrótami klawiszowymi środowiska graficznego Unity. Jednak wyjaśnienie skrótów jest w języku angielskim, a co za tym idzie wiele osób może mieć problemy ze zrozumieniem poleceń, dlatego postanowiłem na jej podstawie stworzyć polską wersję.

Linki do pobierania:

• Mirror 1
• Mirror 2
• Mirror 3

Jeśli popełniłem jakieś literówki lub Twoim zdaniem można coś lepiej przetłumaczyć - zostaw komentarz!

Zobacz także:

• [Unity] Rozbudowane aktywatory na panelu bocznym cz. 15 – Transmission
• [Unity] Rozbudowane aktywatory na panelu bocznym cz. 14 – Déjà Dup
• [Unity] Rozbudowane aktywatory na panelu bocznym cz. 13 – Rhythmbox
• [Unity] Rozbudowane aktywatory na panelu bocznym cz. 12 – Zarządzanie serwerem LAMP
• [Unity] Rozbudowane aktywatory na panelu bocznym cz. 11 – Dokumenty Google

Zapewne nie tylko ja po instalacji każdej nowej wersji Ubuntu usuwam zbędne aplikacje. Irytuje mnie wpisywanie non stop tej samej komendy przy usuwaniu 20-30 pakietów. Na szczęście istnieje kilka metod, które ułatwiają masowe zarządzanie pakietami.

Metoda nr 1

Znana wszystkim, najszybsza i najbardziej intuicyjna forma usuwania pakietu po pakiecie – górna strzałka nawigująca, na klawiaturze. Przywraca ona ostatnią wpisaną komendę, jedyny defekt to zmiana nazwy pakietu z poprzedniej komendy.

Metoda nr 2

To raczej ciekawostka, sposób ten może być przydatny przy pisaniu skryptów bash, z pozoru mniej intuicyjny, ale przy kilkudziesięciu pakietach naprawdę jest pomocny. Polega na wpisaniu wszystkich pakietów jakie chcemy zainstalować bądź usunąć, do pliku tekstowego...

gedit pliczek.txt

...w takiej formie:

pakiet 1
pakiet 2
pakiet 3
i tak dalej...

Następnie wpisujemy komendę która wykorzysta plik z nazwami pakietów:

cat pliczek.txt | xargs sudo apt-get -y install

Parametr -y spowodował że menedżer nie pyta nas o zgodę tylko automatycznie zatwierdza usunięcie/instalacje pakietu.

Opcje install możemy zastąpić jakąkolwiek inną, np. remove.

Zobacz także:

• Konfiguracja laptopa Asus U36SD
• Zablokowanie/odblokowanie możliwości logowania do systemu przez danego użytkownika
• [MySQL] Wykonanie kopii zapasowej z poziomu terminala
• [KDE] Dodanie opcji „Uruchom w terminalu” do menu kontekstowego
• Blokada otwarcia napędu CD/DVD