GNOME-Pie to ciekawe narzędzie, które w prosty sposób pozwala na uruchamianie aplikacji zainstalowanych w systemie.
GNOME-Pie jest w pełni konfigurowalny, tzn. możemy dodać dowolną liczbę aktywatorów do dowolnych aplikacji. Przypisać im własne nazwy i ikony.
I niech nie zmyli Was nazwa - aplikacja działa nie tylko pod GNOME - chociaż w tym środowisku wydaje się najbardziej przydatna.

GNOME-Pie
Instalacja
- Dodaj repozytorium ppa:simonschneegans/testing:
Nie tylko u mnie, ale u wielu innych użytkowników, pojawił się problem z dźwiękiem po instalacji kernela w wersji 3.2. Dokładniej rzecz ujmując, dźwięk kompletnie zniknął. Wreszcie znalazłem czas, aby poszperać trochę w Internecie. Przedstawię rozwiązanie, które pomogło u mnie - Ubuntu 11.10 oraz Alsa.
Otwórz terminal i wydaj polecenie:
sudo gedit /etc/modprobe.d/alsa.conf
Dodaj do pliku linię:
options snd-hda-intel model=generic
Zapisz plik Ctrl + S i uruchom ponownie system.
Gotowe!
Jeśli zabierasz się za instalację Ubuntu Server, to pewnie już wcześniej instalowałeś zwykłe Ubuntu i to nie stanowi dla Ciebie problemu. Dla osób zupełnie początkujących podpowiem, że Ubuntu Server można pobrać z oficjalnej strony www.ubuntu.com i tam jest też opis jak pobrany obraz ISO wypalić na płycie (uwzględniono różne systemy operacyjne).
Po wypaleniu płyty, możemy przystąpić do instalacji. Aby instalacja z płyty CD/DVD rozpoczęła się po restarcie komputera, należy, podobnie jak to ma miejsce przy instalacji zwykłego Ubuntu czy też Windowsa, ustawić w BIOSie, uruchamianie z CD/DVD jako pierwszego nośnika.
Gdy uruchomisz komputer z płyty CD z Ubutnu Server pojawi się ekran umożliwiający wybór języka. Po wyborze języka pojawi się ekran z wyborem możliwych wariantów instalacji Ubuntu Server. Nas obecnie interesuje Ubuntu Server, więc wybieramy pierwszą opcję i klikamy Enter (pozostałe opcje instalacji jak chociażby wykorzystanie Ubuntu Enterprise Cloud, będą w kolejnych artykułach z tej serii).
W kolejnym kroku należy wybrać klawiaturę, wybieramy ustawienia domyślne klikając klawisz Enter. Po wyborze klawiatury uruchamia się mechanizm wykrywania sprzętu, konfigurowania sieci. Jeśli Twój komputer jest podpięty kablem do routera i korzystasz z DHCP to automatycznie zostanie skonfigurowane połączenie z Internetem.
Standardowo pasek adresu w Nautilusie wygląda tak:
A po drobnej konfiguracji może wyglądać tak:
Konfiguracja
Upewnij się, że w systemie znajduje się pakiet dconf-tools:
Ikonę przełącznika obszarów roboczych przedstawiam po prawej stronie. Znajduje się ona w panelu bocznym Unity, Niestety dostępne aplikacje konfigurujące system nie są w stanie jej wyłączyć.
Sam nie używam tej funkcji z dwóch powodów:
- rzadko używam więcej niż jednego obszaru roboczego,
- jeśli już używam więcej niż jednego obszaru roboczego, do przełączania się między nimi używam skrótów klawiszowych Ctrl + Alt + Strzałki.
Usunięcie przełącznika obszarów roboczych
Sam proces usuwania nie jest trudny, ale dosyć długi: